Saturday 25 February 2012

အိမ္ၿဖဴေတာ္မွ ပန္းနက္တစ္ပြင့္ (၁)

အေမရိကန္၏ ပထမဆံုးလူမဲ အမ်ိဳးသမီး ႏိုင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီး ကြန္ဒိုလီဇာရိုက္စ္ သို႕မဟုတ္ အိမ္ၿဖဴေတာ္မွ ပန္းနက္တစ္ပြင့္ (အပိုင္း ၁ )


၆၆ ေယာက္ေၿမာက္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီး ကြန္ဒိုလီဇာရိုက္စ္ ( ဟီလာရီကလင္တန္၏အေရွ႕)       
  •              ကြန္ဒိုလီဇာရိုက္စ္ ဆုိတဲ႕ နာမည္ကို ၾကားရင္ ခ်စ္သူထက္ မုန္းသူမ်ားမွာ ေသခ်ာသေလာက္ပါဘဲ။ မုန္းဆုိ သူ႕ကို အီရတ္စစ္ပြဲၿဖစ္ေအာင္ ေမႊသူေတြထဲက တစ္ေယာက္လုိိ႕ယူဆသူေတြ မနည္းဘူးကုိး။ အထူးသၿဖင့္ အီရပ္စစ္ပြဲမွာ က်ဆံုးသြားတဲ႕ အေမရိကန္နဲ႕အေမရိကန္ဘက္က၀င္တုိက္လုိ႕က်သြားတဲ႕ဥေရာပ ၾသစေၾတးလ် စတဲ႕ႏိုင္ငံေတြကစစ္သားေတြရဲ႕က်န္ရစ္သူမိသားစုေတြအတြက္ေပါ႕။ စီအုိင္ေအေထာက္လွမ္းေရးသတင္းေတြက ဆာဒမ္ဟူစိန္ဆီမွာ ႏ်ဴကလီးယားမရွိဘူးလုိ႕ေၿပာတာကို ရိုက္စ္ကလက္မခံဘဲ ေခါင္းမာစြာနဲ႕ ၿငင္းခဲ႕လုိ႕စစ္ၿဖစ္ရတာလုိ႕ယံုၾကည္သူေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္။အဲဒီစစ္ေၾကာင့္ လူေတြမ်ားစြာေသၾကရသလုိ စစ္စရိတ္လည္း ေဒၚလာသန္းေထာင္နဲ႕ခ်ီကုန္ၿပီး တုိင္းၿပည္စီးပြားေရးကို အၾကီးအက်ယ္ထိခုိက္ခဲ႕တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ႏ်ဴးကလီးယားလည္းမေတြ႕စစ္ေၾကာင့္စေတးလုိက္ရတဲ႕ဆံုးရွုံးမွုကလည္း မနည္းေတာ႕ဘုရွ္အစိုးရရဲ႕ ဂုုဏ္သိကၡာဟာ ကုန္းေကာက္စရာမရွိေအာင္က်ၿပီး အၾကီးအက်ယ္နာမည္ပ်က္ရသူေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီးၿဖစ္တဲ႕ ကြန္ဒိုလီဇာရုိက္စ္က ထိပ္ဆံုးမွာပါပါတယ္။ ္။သူ႕ကို စစ္ရာဇ၀တ္ေကာင္ ဆိုၿပီး ဆန္႕က်င္ဆႏၵၿပပြဲေတြ အေမရိကန္ေနရာအနွံအၿပားမွာ ၿဖစ္ခဲ႕တယ္။
၂၀၀၇ မွာ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းကိစၥနဲ႕ ကြန္ဂရက္စ္ မွာ အစစ္ခံဖုိ႕ ၀င္လာတဲ႕ ရိုက္စ္ကို ေသြးေပတဲ႕လက္လုိ ၿဖစ္ေအာင္ အနီသုတ္ထားတဲ႕ လက္နဲ႕ စစ္ဆန္႕က်င္ေရးလွဳပ္ရွားသူအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ေစာင့္ၿပီး မင္းဟာ စစ္ရာဇ၀တ္ေကာင္ဘဲ လုိ႕ ေအာ္ဟစ္ခဲ႕ပါတယ္။ လံုၿခံဳေရးရဲေတြက အခ်ိန္မီတားၿပီး အမ်ိဳးသမီးကို အတင္းေခၚထုတ္သြားေပမယ္႕ ခန္းမတစ္ခုလံုး ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ၿဖစ္သြားခဲ႕စဥ္ ။
  •             အခုထိတုိင္ ႏိုင္ငံေရးက အနားယူသြားေပးမယ္႕သူသြားေလရာမွာ ေ၀ဖန္မွုေတြနဲ႕ မၿပတ္ေတြ႕ေနရဆဲပါ။ ဒါေပမယ္႕ေကာင္းတဲ႕သူတုိင္း အကုန္ေကာင္းႏိုင္ခဲသလုိ ဆုိးတဲ႕သူတုိင္းလည္း အကုန္ဆုိးတယ္လုိ႕မရွိပါဘူး။ သူမဟာ ေလးစားဦးညႊတ္စရာေကာင္းတဲ႕သူမဟုတ္ေပမယ္႕ အင္မတန္အႏွိမ္ခံရတဲ႕ လူမည္းဘ၀ကေန ကမၻာေပၚမွာ ပါေလရာ ငါးပိခ်က္ လူတြင္က်ယ္ လုပ္ႏိုင္တဲ႕ အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ နိုင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီးရာထူးထိ ေရာက္ေအာင္ လွမ္းတက္ႏိုင္ခဲ႕တဲ႕ အတြက္ အားက်ခ်ီးက်ဴးသူေတြကေတာ႕ ဒုနဲ႕ ေဒးပါဘဲ။လူမဲေတြထဲက ႏုိင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီးတက္ၿဖစ္တဲ႕ ပထမဆံုးလူမဲအမ်ိဳးသမီးၿဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာေက်ာ္ တုိင္းမဂၢဇင္းၾကီး က ႏွစ္စဥ္ ၿပဳစုတဲ႕ ကမၻာ႕ ၾသဇာအရွိဆံုးပုဂၢိဳလ္ ၁၀၀ စာရင္း ( list of the world's 100 most influencial people ) မွာ ၄ ၾကိမ္ေဖာ္ၿပၿခင္းခံရဖူးတယ္။ ကမၻာေက်ာ္ Forbes မဂၢဇင္းၾကီးက ရိုက္စ္ကို  ၂၀၀၄ နဲ႕ ၂၀၀၅ ကမၻာ႕ ၾသဇာအၾကီးဆံုး အမ်ိဳးသမီး ( the most powerful woman in the world ) အၿဖစ္ ေဖာ္ၿပခဲ႕ဖူးတယ္။

  •              အခုလက္ရွိ ႏိုင္ငံေရးကအနားယူသြားေပမယ္႕ ပညာေရးေလာကမွာ ထိတ္ထိတ္က်ဲ ဟားဗတ္ကဲ႕သို႕တကၠသိုလ္ၾကီးေတြက တကူးတကဖိတ္ၾကားခံရတဲ႕ႏိုင္ငံေရး သိပၸံပညာရွင္ပါ။ သူသြားၿပီး ေဟာေၿပာတဲ႕ တကၠသိုလ္ေတြမွာ အၿမဲတမ္းလုိလုိ ခန္းလံုးၿပည့္လာနားေထာင္ၾကသလို အခန္းၿပင္ကေန သူ႕ကို ဆႏၵၿပကန္႕ကြက္တဲ႕သူေတြလည္း အၿမဲတမ္းရွိပါတယ္။ ကဲ..ဒီလုိ လူေတြကို အားလည္းက်ေစ မုန္းလည္း မုန္းေစတဲ႕ ကြန္ဒိုလီဇာရိုက္စ္အေၾကာင္းကို တုိ႕အားလံုးကို အေထာက္အကူ ၿပဳမယ္႕ဘက္ကေန ေလ႕လာၾကည့္ရေအာင္။( သပြတ္အူလုိ ရွုပ္တဲ႕ႏိုင္ငံေရးေတြကိုေတာ႕ ခဏေဘးဖယ္ထားလုိက္ၾကစို႕။ စီအုိင္ေအေထာက္လွမ္းေရးဘာလုပ္တယ္ဆိုတာ သမၼတေတာင္ အကုန္သိတဲ႕ကိစၥမဟုတ္ဘူးမဟုတ္လား။ ဒို႕လုိ ပိစိေကြးေလးေတြကအဖုိ႕ေတာ႕ ရွိတဲ႕ဦးေႏွာက္ေလးေတြကို အက်ိဳးရွိရာမွာ သံုးၿပီး အတုယူစရာေလးေတြ ရွာၾကည့္ရေအာင္။ )
 ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ေဟာေၿပာပြဲတစ္ခုမွ ရိုက္စ္ ။
  • အမည္အၿပည္႕အစံု    ...........ကြန္ဒိုလီဇာ ရိုက္စ္ ( Condoleezza Rice )
မ်ိဳးရိုးအမည္             .....ရိုက္စ္ ( Rice )
ေမြးရပ္ဇာတိ            .....ဘာမင္ဟန္ၿမိဳ႕ ( Birmingham ) ၊အာလာဘားမား ( Alamabama ) ၿပည္နယ္ ၊အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စု
ေမြးသကၠရစ္             .....၁၉၅၄ ႏို၀င္ဘာ ၁၄
ပညာအရည္အခ်င္း    ....ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ ( B.A and Ph.D in Political Science , University of Denver )
                            .....( M.A in Political Science ,University of Notre Dame )
ပညာေရးရာထူး        ......Professor,Provost at Standford University
ႏိုင္ငံေရးရာထူး         ......ဆိုဗီယက္အေရး ကၽြမ္းက်င္သူ Soviet expert ( Bush Senior လက္ထက္ )
                            ......သမၼတ George W.Bush လက္ထက္ ႏိုင္ငံေတာ္ လံုၿခံဳေရး အၾကံေပး National Sicurity Advisor
                            ......သမၼတ George W.Bush လက္ထက္  ႏိုင္ငံၿခားေရး ၀န္ၾကီး Secratary of State
ကၽြန္မိသားစု တစ္စု
  •                  ကြန္ဒိုလီဇာရိုက္စ္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို ေၿပာရရင္ သူ႕ရဲ႕ လူမဲဇစ္ၿမစ္ကို ခ်န္ထားလို႕မရပါဘူး။ သူ႕အဖုိးအဖြားေတြဟာ ကၽြန္ေခတ္မွာ ေမြးတဲ႕ လူမဲေတြ ၿဖစ္ၿပီး သူ႕အေဖအေမလက္ထက္မွာလည္း ကၽြန္ေခတ္မေပ်ာက္ေသးပါဘူး။ သူ႕အေဖရဲ႕ အဖြား ( ရိုက္စ္ရဲ႕ အဖီး) ဟာ ကၽြန္ေပမယ္႕ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ႕ စာဖတ္တတ္သူ ၿဖစ္တယ္ ။ မ်က္စိတစ္ဆံုးၿမင္တတ္တဲ႕ ရိုက္စ္ရဲ႕ အဖီးဟာ အဲဒီေခတ္မွာ ကၽြန္ၿဖစ္ရေပမယ္႕ သူ႕ရဲ႕ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြ လြတ္လပ္သူေတြအၿဖစ္ ေနႏိုင္ဖုိ႕အတြက္ ပညာေရးဟာ သိပ္အေရးၾကီးတယ္ဆိုတာကို သိခဲ႕တယ္ ။ပညာတတ္ရင္ ဘ၀ကို ေၿပာင္းလဲႏိုင္တယ္လုိ႕ လံုး၀ယံုၾကည္သူၿဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕သားသမီးေတြအားလံုး (ရိုက္စ္အဖုိးအပါအ၀င္ ) ကို စာဖတ္တတ္ေအာင္ သင္ေပးခဲ႕တယ္ ။ ရိုက္စ္ရဲ႕အဖုိး ဂၽြန္ဟာလည္း သူ႕အေမရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ စာဖတ္တတ္ၿခင္း ဆိုတာကို အင္မတန္မွ တန္ဖုိးထားခဲ႕တယ္ ။ အခုဒီစာကို ဖတ္ေနသူေတြအားလံုးဟာ စာဖတ္တတ္လုိ႕သာ ဒီအေၾကာင္းကို ဖတ္ေနတာေပါ့ေနာ္ ။ ဒီေတာ႕ က်မတုိ႕ဟာ ရိုက္စ္ရဲ႕ ဖုိးဖုိးဖီးဖီးေတြ တခုတ္တရ သင္ခဲ႕ရတဲ႕ စာဖတ္တတ္ၿခင္းဆိုတာကို ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္ ။ အဲဒီ စာဖတ္တတ္ၿခင္း ဆိုတာၾကီးဟာ အင္မတန္ တန္ဖုိးၾကီးတယ္ဆိုတာမေမ႕ဖုိ႕ သတိေပးပါရေစ။ ဒီစာဖတ္တတ္ၿခင္းဆိုတဲ႕ ေသာ႕နဲ႕ ဗဟုသုတုတံခါးေပါက္ေတြကို တစ္ေပါက္ၿပီးတစ္ေပါက္ ဖြင့္သြားၿပီး ဘ၀ကို ေၿပာင္းလဲႏိုင္လုိ႕ပါဘဲ။
 
  •                 ဆက္ေၿပာရရင္ စာဖတ္တတ္တဲ႕ ရိုက္စ္ ရဲ႕ အဖုိး ဂၽြန္ဟာ လယ္ငွားလုပ္သူပါ။ ေန႕စဥ္ေန႕တုိင္း လယ္ထဲမွာ ရုန္းရေပမယ္႕ အတန္းစာဆယ္တန္းကို မၿဖစ္ၿဖစ္ေအာင္ တက္ခဲ႕တယ္ ။ ၁၉ နွစ္သားမွာ ဂၽြန္ဟာ ေကာလိပ္တက္ဖုိ႕ ဆံုးၿဖတ္လုိက္တယ္။ လူမဲတစ္ေယာက္ဟာ ေကာလိပ္ကို ဘယ္လုိနည္းနဲ႕ တက္လုိ႕ရသလဲဆုိတာကို သူဟာ စတင္စံုစမ္းပါေတာ႕တယ္။ ဒီေတာ႕ သူတုိ႕ေနတဲ႕ ၿမိဳ႕ေလးနဲ႕ မုိင္ ၃၀ ေလာက္အကြာမွာ ဘာသာေရးေကာလိပ္တစ္ခုရွိတယ္ဆုိတာကို သိလာတယ္ ။ ဒီေတာ႕သူဟာ အဲဒီမွာ ပထမႏွစ္ကို သြားတက္တယ္။ ပထမႏွစ္စာသင္ခအတြက္ သူလယ္ကထြက္တဲ႕ ၀ါဂြမ္းကို ေပးလုိက္ရတယ္ ။ ဒုတိယႏွစ္က်ေတာ႕ ေပးစရာ ၀ါဂြမ္းမက်န္ေတာ႕ဘူး ။ေက်ာင္းကလည္း သူ႕ကို ဒီအတုိင္းေတာ႕ အလကားေပးမတက္ႏိုင္ဘူးလုိ႕ ေၿပာလာပါတယ္ ။ဒီေတာ႕ သူဟာ အခေၾကးေငြမေပးရဘဲ ေကာလိပ္ဆက္တက္ရမယ္႕နည္းကို စံုစမ္းၾကည့္ေတာ႕ သင္းအုပ္ဆရာလုပ္ရင္ေတာ႕ ပညာသင္ဆုကို ရႏိုင္တယ္လို႕ေၿပာၾကတယ္။ ဒီေတာ႕သူက --ဟာ ..အေတာ္ဘဲ ။ က်ေနာ္လည္း သင္းအုပ္ဆရာ လုပ္ခ်င္ေနတာနဲ႕ --ဆုိၿပီး ေခ်ာ္လဲေရာထုိင္လုပ္လုိက္ပါသတဲ႕ ။ဒီလုိနဲ႕ဘဲ သူ ဟာ ပညာတတ္ခ်င္တဲေဇာနဲ႕ သင္းအုပ္ဆရာၿဖစ္လာတယ္ ။ သူ႕ရဲ႕ပညာေရးကို အင္မတန္ တန္ဖုိးထားခဲ႕ၿခင္းဟာ ရိုက္စ္အပါအ၀င္ ေနာက္ပိုင္းမ်ိဳးဆက္ေတြ ထိတ္ထိတ္ၾကဲ ပညာတတ္ၿဖစ္လာရၿခင္းရဲ႕ အဓိက အေၾကာင္းတစ္ခုပါဘဲ ။ ရိုက္စ္တစ္ေယာက္တင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ထိပ္တန္းရာထူးမ်ိဳးကို ရခဲ႕တာမဟုတ္ပါဘူး။ သူ႕ရဲ႕ ေမာင္ႏွမ၀မ္းကြဲေတြထဲမွာ ေရွ႕ေနေတြ၊ ကမၻာ႕ဘဏ္ရဲ႕ ထိတ္တန္းေနရာရထားသူေတြ၊ တကၠသိုလ္ဆရာဆရာမေတြ ပါပါတယ္လုိ႕ ရိုက္စ္က အင္တာဗ်ဳးေတြမွာ မၾကာခဏ ေၿပာေလ႕ရွိတယ္ ။
 ကၽြန္ေခတ္ ၀ါခင္းထဲမွ လူမဲကၽြန္မ်ား

  •                  ဂၽြန္ဟာ သင္းအုပ္ဆရာေပမယ္႕ ဘာသာေရးကုိခ်ည္း ေဟာေၿပာေနတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ သူ႕ဘုရားေက်ာင္းေလးရဲက ေဘးမွာ Sunday School ဖြင့္ၿပီး ကေလးေတြကို ပညာသင္ေပးတယ္။ သူေၿပာင္းရတဲ႕ ေနရာတုိင္းမွာ ဘုရားေက်ာင္းေဘးမွာ Sunday School ကို မၿဖစ္မေနဖြင့္တယ္။ သူကိုယ္တုိင္ ေက်ာင္းဆရာဆရာမေတြနဲ႕ သြားၿပီး ညွိႏိုွင္းတုိင္ပင္တယ္။ကေလးကို ေက်ာင္းမထားတဲ႕ မိဘေတြရဲ႕အိမ္ကို ကိုယ္တုိင္သြားၿပီး ကေလးကိုေက်ာင္းထားဖုိ႕ေၿပာတယ္။ ကေလးေတြအတြက္ပညာသင္ဆုရေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။ ဆရာ ဆရာမေတြကလည္း သူ႕ရဲ႕ Sunday School မွာလာၿပီး ကူညီၾကတယ္။

  •                 သူ႕သားသမီးအရင္းေတြၿဖစ္တဲ႕ရုိက္စ္ အေဖနဲ႕ အေဒၚတုိ႕ ပညာတတ္ၿဖစ္လာတယ္ဆုိတာ ေၿပာဖုိ႕လုိမယ္မထင္ေတာ႕ပါဘူးေနာ္ ။ရိုက္စ္အေဖက ေကာလိပ္တတ္ၿပီး သင္းအုပ္ဆရာၿဖစ္လာၿပီး ပညာၿဖန္႕ၿဖဴးေရးအလုပ္ကို ဆက္လုပ္ခဲ႕တယ္။ ရိုက္စ္ရဲ႕ အေဒၚ ေတေရဇာ ကေတာ႕ ပညာအရာမွာပိုၿပီး လ်ွမ္းလ်ွမ္းေတာက္ ၿဖစ္ခဲ႕ပါတယ္ ။ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ႕ သူဟာ တကၠသိုလ္ဒီဂရီထိရခဲ႕ၿပီး ၁၉၅၂ မွာ အဂၤလိပ္ ဗစ္တုိးရီးယန္းစာေပ ( Victorian literature ) နဲ႕ Ph.D ဘြဲ႕ကို ရခဲ႕တဲ႕ ပထမဆံုး လူမဲအမ်ိဳးသမီးၿဖစ္လာတယ္ ။ ဗစ္တုိးရီယန္းေခတ္မွာ လ်ွမ္းလ်ွမ္းေတာက္ေက်ာ္ၾကားခဲ႕တဲ႕ စာေရးဆရာ Charles Dickens အေၾကာင္းကို စာအုပ္ေတြ ေရးခဲ႕တယ္။
ကြန္ဒိုလီဇာ ရိုက္စ္နဲ႕ သူ႕အေမ

  •               ရိုက္စ္ဟာ အခု အခ်ိန္ထိ သူ႕အဖုိးအေၾကာင္းကို တသသ ေၿပာေနရတဲ႕ အေၾကာင္းတစ္ခုရွိတယ္ ။ ဒုတိယကမၻာစစ္အၿပီးမွာ ၂၀ ရာစုရဲ႕ အၾကီးဆံုး စီးပြားပ်က္ကပ္ၾကီးဆုိက္ေရာက္လုိ႕လူေတြငတ္ၿပတ္ေနခ်ိန္မွာ ရိုက္စ္အဖုိးဟာ တစ္ေန႕ ေတာ႕ေရႊေရာင္ေဖာင္းၾကြစာလံုးေတြပါၿပီး သားေရအဖံုးတပ္ထားတဲ႕ရွိတ္စပီးယား၊ ဗစ္တာဟူဂို နဲ႕တၿခားနာမည္ၾကီးစာေရးဆရာေတြေရးတဲ႕ စာအုပ္ၾကီးကိုးအုပ္ပိုက္ၿပီး ၀မ္းသာအားရ အိမ္ၿပန္လာတယ္။ သူ႕မိန္းမၿဖစ္သူက ေခတ္ပ်က္ၾကီးထဲမွာ မိသားစုစား၀တ္ေနေရးကို စီမံေနရသူပီပီ အဲဒါေတြ ရွင္ဘယ္ေလာက္ေပးၿပီး ၀ယ္လာတာလဲ လုိ႕ အလန္႕တၾကားေမးပါတယ္ ။ ေဒၚလာ ၉၀ ပါတဲ႕ ( လြန္ခဲ႕တဲ႕ အႏွစ္ ၈၀ ေလာက္က ေဒၚလာ ၉၀ ရဲ႕ တန္ဖုိးကို မွန္းၾကည့္ပါ )။ စိတ္မပူပါနဲ႕ မိန္းမရယ္ ။တစ္လ ၃ ေဒၚလာႏွုန္းနဲ႕ သံုးနွစ္ေလာက္ ဆပ္ရင္ ေက်သြားမွာပါ တဲ႕ ။ သူ႕မိန္းမက အတင္းၿပန္သြားေပးခုိင္းေပမယ္႕ သူေခါင္းမာစြာနဲ႕ ယူထားလုိက္တယ္ ။အဲဒီစာအုပ္ေတြထဲက အသက္နဲ႕ကိုယ္ ၿမဲေနခဲ႕တဲ႕ ငါးအုပ္ဟာ အခုထက္ရွိ Standford တကၠသိုလ္က ရိုက္စ္ရဲ႕ ရံုး ဧည္႕ခန္းထဲက စားပဲြေပၚမွာ ရွိေနပါေသးတယ္ ။ ရိုက္စ္ ႏိုင္ငံေရး သိပံၸနဲ႕ Ph.D ရတဲ႕ေန႕မွာ ရိုက္စ္ အေဖက ဒီစာအုပ္ေတြကို လက္ေဆာင္အေနနဲ႕ လက္ဆင့္ကမ္းခဲ႕တာပါ ။

ေဖေဖ ေမေမ နဲ႕ ရိုက္စ္
  •             ရိုက္စ္ အေမဘက္ကလည္း ပညာနဲ႕ပတ္သက္ရင္ မေခပါဘူး။ ရိုက္စ္ အေမဖက္က အဖုိးဟာ ေကာလိပ္ ပညာတတ္ေတာ႕မဟုတ္ခဲ႕ဘူး။ ဒါေပမယ္႕စီပြားေရးေတာ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္တတ္ခဲ႕တယ္။ ေက်ာက္မီးေသြးက်င္းမွာ အင္ဂ်င္နီယာအၿဖစ္လုပ္ခဲ႕ၿပီး ပိတ္ရက္ေတြမွာ အိမ္ေတြလုိက္ေဆာက္ေပးတယ္ ။အခါအာေလ်ာ္စြာလည္း ပန္းပဲအလုပ္ကို လုပ္ေလ႕ရွိတယ္ ။ ရိုက္စ္အဖြားကေတာ႕ သူ႕ေခတ္မွာဆို ပညာတတ္လုိ႕ ေၿပာလုိ႕ရပါတယ္။ ဂီတေက်ာင္းဆင္းၿဖစ္ၿပီး စႏၵရားကို ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္သင္ယူတတ္ေၿမာက္ခဲ႕တယ္။ သူတို႕ေခတ္မွာ ဒီေလာက္တတ္တာဟာ နည္းတဲ႕အဆင့္မဟုတ္ပါဘူး။
အေမနဲ႕ အဖြားကဲ႕သို စႏၵရား၀ါသနာပါသူ
  •              ဒီေနရာမွာ ရီစရာလည္းေကာင္း အတုယူစရာလည္း ေကာင္းတဲ႕အၿဖစ္တစ္ခုရွိပါတယ္။ ရုိက္စ္အေမမွာ ေမာင္နွမငါးေယာက္ရွိတာ ႏွစ္ေယာက္ဘဲ ပညာကို တည္႕တည္႕မတ္မတ္ ေရွာေရွာ ရွဴရွဴ ဆံုခန္းတုိင္ခဲ႕တယ္။ ေနာက္သံုးေယာက္ၿဖစ္တဲ႕ ရိုက္စ္ရဲ႕ဦးေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႕ အေဒၚတစ္ေယာက္ဟာ ပညာတစ္ပိုင္းတစ္စမွာ လမ္းလြဲမလိုၿဖစ္ခဲ႕တယ္ ။ အေၾကာင္းကေတာ႕ ရိုက္စ္ရဲ႕ ဦေလးတစ္ေယာက္ဟာ ေကာလိပ္ တစ္၀က္တစ္ပ်က္မွာ အိမ္ေထာင္က် ကေလးတစ္ေယာက္ရၿပီး တၿခားနယ္ကို စီးပြားရွာဖုိ႕ထြက္သြာခဲ႕ပါသတဲ႕။ သားသမီးေတြအားလံုး ပညာတတ္ၿဖစ္ရမယ္လို႕စိတ္ပိုင္းၿဖတ္ထားတဲ႕ ရိုက္စ္ အဖုိးဟာ သူ႕သားထြက္သြားတဲ႕ ပင္စာေဗနီးယားၿပည္နယ္ထိ တကူးတကကို ၿပန္လုိက္ေခၚၿပီး ေကာလိပ္ကို ၿပန္အပ္ခဲ႕တယ္။ ပညာသင္ဆုေလ်ာက္ေပးခဲ႕တယ္ ။ဒီလုိနဲ႕ရိုက္စ္ ဦေလးဘြဲ႕ရသြားခဲ႕တယ္။ ေနာက္ဦးေလးတစ္ေယာက္ကလည္း တကၠသိုလ္ကို ေရာက္ၿပီးမွ တစ္၀က္တစ္ပ်က္နဲ႕ ေက်ာင္းထြက္သြားၿပန္ပါတယ္ ။ရိုက္စ္တုိ႕ အဖုိးဟာ အရင္နည္းအတုိင္း သားကိုလုိက္ေခၚ ေက်ာင္းၿပန္အပ္ ၿပီး ဘြဲ႕ရေစခဲ႕တယ္ ။ ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ႕ ရိုက္စ္အေဒၚလည္း ထုိ႕နည္းလည္းေကာင္းပါဘဲ၊ ေက်ာင္းကထြက္ၿပီး နယူးေယာက္က ခ်စ္ခ်စ္ဆီကို ထြက္သြားပါသတဲ႕ ။ ရိုက္စ္တုိ႕အဖုိးလည္း ဘာရမလဲ ။ အရင္လုိဘဲ ရထားတတန္စီးၿပီး သမီးကို လုိက္ေခၚ ေကာလိပ္ၿပန္ပိုလုိက္တာ႕ေနာက္ဆံုး ေကာလိပ္ဘြဲတင္မက မာစတာဘြဲ႕တင္မကဘဲ Ph.D အထိရလုိ႕ အခုဆို ဆရာမၿဖစ္ေနပါၿပီ ။ဒီေလာက္ဆိုရင္ ေဟာဒီစာရဲ႕ ဇာတ္လိုက္မမ ၿဖစ္တဲ႕ ကြန္ဒိုလီဇာရိုက္စ္ရဲ႕ ဘုိးဘြားေဆြမ်ိဳးေတြအေၾကာင္းကို ပရိသတ္ၾကီး ရိပ္ဖမ္းသံဖမ္းေတာ႕သိၾကၿပီလုိ႕ ထင္ပါတယ္ ။ဟုတ္ပါတယ္။ သူတုိ႕ဟာ ပညာအတြက္ကို ဘာမဆိုလုပ္မယ္ဆုိတဲ႕အထဲမွာ ပါပါတယ္။( တင္စားၿပီးေၿပာတာေနာ္။ ပညာအတြက္ဆုိ ဟုိဟာေကာလုပ္မလား ဒီဟာေကာလုပ္မလား။ စပြန္ဆာေကာယူမလားလုိ႕ ကပ္မေတြးပါနဲ႕ဦး။ ေၿပာခ်င္တာလမ္းလြဲကုန္ဦးမယ္။ )။

  •                   ေၿပာခ်င္တာက ဘုိးေဘးေတြလက္ထက္မွာ သူမ်ားခုိင္းဖတ္ကၽြန္ၿဖစ္ခဲ႕ရတယ္ ။ အေဖေတြလက္ထက္မွာ လူမဲေတြလြတ္လပ္ေရး ရလာၿပီဆိုေပမယ္႕ အဖိႏွိပ္ခံရတုန္းပါဘဲ ။ဒီဘ၀ေတြက လြတ္ဖုိ႕ပညာသာကိုးကြယ္ရာဆိုတာကို သေဘာေပါက္တဲ႕ လူေတြပါ ။ပညာရဲ႕ ေၿပာင္းလဲႏိုင္တဲ႕ ပါ၀ါအေပၚမွာ အၾကြင္းမဲ႕ယံုၾကည့္ခဲ႕ၾကတယ္။ယံုၾကည္တဲ႕ အတုိင္းလည္း ၿဖစ္ေအာင္လုပ္ခဲ႕ၾကတယ္။ ဘယ္ေလာက္မ်ားလည္းဆုိရင္ ရိုက္စ္ငယ္ငယ္တုန္းက ရွိစုမဲ႕စုပိုက္ဆံနဲ႕ မၾကာခဏဆုိသလုိ မိသားစုေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ၾကပါသတဲ႕။ သူ႕အေဖနဲ႕ အေမဟာ တစ္ဦးတည္းေသာသမီးရိုက္စ္တင္မက ရိုက္စ္ရဲ႕၀မ္းကြဲေမာင္ႏွမေတြကိုပါ သူတုိ႕ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္တာမွာေခၚသြားေလ႕ရွိတယ္။ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္တယ္ဆုိလုိ႕ ၿမကၽြန္းသာတုိ႕ ဟက္ပီးေ၀ါလ္တုိ႕ သြားတယ္ထင္လားဟင္ ။ ကေလးေတြကို ေကာလိပ္ေတြ တကၠသိုလ္ေတြရဲ႕ Campus ေတြကို သြားၿပၾကတာပါတဲ႕။ တခါတေလ သူတုိ႕ၿမိဳ႕နဲ႕ မိုင္ရာခ်ီေ၀တဲ႕တကၠသိုလ္ေကာလိပ္ေတြကို လုိက္ၿပေလ႕ရွိတယ္။ ေကာလိပ္ဆိုတာ တစ္ခ်ိန္မွာ မၿဖစ္မေနသြားရမယ္႕ေနရာတစ္ခုလုိ႕ကို ကေလးေတြရဲ႕ ေခါင္းထဲမွာ စြဲေနေစခဲ႕တယ္။ ရိုက္စ္ အင္တာဗ်ဴးေတြမွာ သူ႕ဘ၀အေၾကာင္းကို ေၿပာတုိင္း မၾကာမဏထည့္ေၿပာေလ႕ရွိတာက '' က်မမိဘေတြက က်မကို ေကာလိပ္တက္ခ်င္သလား''  လုိ႕ဘယ္ေတာ႕မွ မေမးပါဘူး ။ '' ဘယ္ေကာလိပ္ကိုတက္မလဲ '' လုိ႕သာ ေမးတာပါ တဲ႕။ ရိုက္စ္နဲ႕ အတူပညာသင္ခဲ႕တဲ႕ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြဟာလည္း အခုဆုိရင္ ပညာတတ္ေတြ ၿဖစ္လုိ႕ ရာထူးၾကီးၾကီးေတြမွာ တင့္တင့္တယ္တယ္ ေနႏိုင္ၾကသူေတြပါ ။သူတုိ႕အားလံုးတစ္ညီတစ္ညြတ္ထဲ ေၿပာေလ႕ရွိတာကေတာ႕ ရိုက္စ္ မိဘ ေတြရဲက ေက်းဇူးဟာ သူတုိ႕အေပၚအမ်ားၾကီးတင္ေနပါတယ္ တဲ႕။
အသက္ ၃၈ ႏွစ္တြင္ Standford တကၠသိုလ္၏ အသက္အငယ္ဆံုးအမ်ိဳးသမီး provost ၿဖစ္စဥ္

  •                  ရိုက္စ္အေဖရဲ႕ ဘုရားေက်ာင္းမွာ အဂၤါနဲ႕ ၾကာသာပေတးေန႕ညတုိင္းလည္း ေက်ာင္းေတြက ဆရာဆရာမေတြလာၿပီးလုပ္အားေပးၾကတယ္။ သခ်ၤာ၊ သပံၸ ၊ ဘာသာစကားေတြကို သင္ေပးၾကတယ္။ ရိုက္စ္အေမက စႏၵရားနဲ႕အဂၤလိပ္စာသင္တယ္။ အနီးအနားက ကေလးေတြနဲ႕ တရံုးရံုးပါဘဲ။ ဒီလုိနဲ႕ အနီးအနားက ပိုက္ဆံမဲ႕အႏွိမ္ခံလူမဲေတြအားလံုးအတြက္ ပညာေရးအ၀န္းအ၀ိုင္းကို ဖန္တီးေပးခဲ႕တယ္။ ၿဖစ္ခ်င္ေတာ႕ ရိုက္စ္တုိ႕ အာဖရိကကလာတဲ႕လူမည္းခရစ္ယာန္ေတြက ဘုရားေက်ာင္းမွာ သီခ်င္းၿမဴးၿမဴးၾကြၾကြေတြနဲ႕ ကခုန္တာလုပ္လုိ႕ရတယ္။ ဒါေတြကလည္း ကေလးေတြကို ဆြဲေဆာင္မွဳ ၿဖစ္ေစခဲ႕တယ္။ ရုိက္စ္အေဖကိုယ္တုိင္ ( ရိုက္စ္အဖုိးလုပ္ခဲ႕သလုိ ) အိမ္ေတြကို သြားၿပီး ကေလးေတြကို ေက်ာင္းပို႕ဖုိ႕ မိဘေတြကို ေၿပာတယ္။ ပညာသင္ဆုေတြေလ်ာက္ေပးတယ္။ သူတုိ႕သင္ေပးလုိက္တဲ႕ကေလးေတြဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ နာမည္ၾကီး အားကစားသမားေတြ၊ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းအုပ္ေတြ ၊ပူလစ္ဇာဆုရ စာေရးဆရာေတြ ၊နာမည္ၾကီး ဂ်ာနယ္လစ္ေတြ ၊ ေဆးရံုအုပ္ေတြ စာၾကည့္တုိက္မွဳးေတြ ၿဖစ္လာခဲ႕ၾကတယ္ ။
၂၀ ရာစု၏ အေတာ္ဆံုး baseball သမား Wille Mays ( ရိုက္စ္တို႕Sunday School ထြက္ ၊လူမဲ )
  •               ဒီလုိ ပညာန႕ံသင္းထံုတဲ႕ အသိုင္းအ၀ုိင္းၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ရတာ မလြယ္ပါဘူး။ ဒီေလာက္လုပ္ေပးမွေတာ႕ႏိုင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီး တက္ၿဖစ္တာ မဆန္းပါဘူးေလ ..ငါသာဆုိ သမၼတေလာက္ေတာ႕အသာေလး ၿဖစ္ပါတယ္လုိ႕ စာဖတ္သူ ေတြးေနေလာက္ၿပီနဲ႕တူတယ္။ ေတြးပါ။ ေတြးပါ။ တားပါဘူး။ ေလထဲတုိက္အိမ္ေဆာက္ရတာ ပိုက္ဆံေပးရတာ မွတ္လုိ႕။ ဒါေပမယ္႕ ရိုက္စ္ေမြးလာတဲ႕ ေခတ္ကို နည္းနည္းေလ႕လာၾကည့္ရေအာင္။
 လူမဲေတြကို အၾကမ္းဖက္ႏွိပ္ကြပ္ေသာ လူၿဖဴမ်ား။
  •              ကၽြန္စနစ္ကို ပ်က္သုန္းသြားေစတဲ႕ အေမရိကန္ၿပည္တြင္းစစ္ဟာ ၁၈၆၅ မွာၿပီးတယ္။ ဒီေတာ႕  ရုိက္စ္ေမြးတဲ႕ ၁၉၅၄ မွာ လူမည္းေတြလြတ္လပ္ေရးရတာ အေတာ္ၾကာလွေပါ႕။ဒါေပမယ္႕ လူမ်ိဳးေရးစိတ္ဓါတ္ၿပင္းထန္တဲ႕ ကၽြန္စနစ္ကို လုိလားတဲ႕ လူၿဖဴေတြဟာ စစ္ၿပီးကတည္းက နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ လူမည္းေတြကို ႏွိပ္ကြပ္လာလုိက္တာ ရိုက္စ္ကို ေမြးလုိ႕ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ႕အထိပါဘဲ ။အစိုးရအဖြဲ႕ထဲမွာကို လူမဲမုန္းသူေတြပါေနေတာ႕ေၾကာင့္ ဒီနွိပ္ကြပ္မွဳဟာ ႏွစ္ရာခ်ီ ၾကာေနခဲ႕တယ္ ။စစ္ၿပီးၿပီးခ်င္းကို လူၿဖဴအၾကမ္းဖက္ေတြ ေပၚလာလုိ႕ လူမည္းေတြဟာ က်ီးလန္႕စာစား ၿဖစ္ေနခဲ႕ရတယ္။
ရဲကပါ လူမဲကို ႏွိပ္ကြပ္ေနပံု
  •  ရိုက္စ္ကို ေမြးတဲ႕ အာလာဘားမားၿပည္နယ္ဟာ ကၽြန္စနစ္ေခတ္စားခဲ႕ရာ အေမရိကန္ေတာင္ပိုင္းမွာရွိတယ္။ ရိုက္စ္တုိ႕ ဘာမင္ဟန္ၿမိဳ႕မွာလည္း လူမည္းေတြ အမ်ားၾကီးရွိေတာ႕အဲဒီႏွိပ္ကြပ္မွဳေတြကို ခါးဆီးခံခဲ႕ၾကရတယ္။ ရုိက္စ္ ၁၁ ႏွစ္အရြယ္မွာ အၾကမ္းဖက္ေတြက ရိုက္စ္တုိ႕ဘုရားေက်ာင္းေလးနားက ဘုရားေက်ာင္းၾကီးတစ္ခုကို ဒိုင္းနမုိက္နဲ႕ေဖာက္လုိ႕ လူမဲေလးေယာက္ေသတဲ႕အထဲမွာ သူ႕အတန္းေဖာ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါသြားတယ္။ ညေတြမွာ မ်က္နွာကို အုပ္ထားတဲ႕လူေတြဟာ အိမ္ေတြကို ၀င္စီး ပစၥည္းယူ လူသတ္တာေတြကိုလုပ္တယ္။
အသတ္ခံထားရေသာလူမဲမ်ားအား လူစဥ္ကားရာေနရာမ်ားတြင္ထားၿခင့္ၿဖင့္ ေခ်ာက္လွန္႕စဥ္
  •              သတ္ထားတဲ႕ လူေသအေလာင္းေတြကို လူစည္ကားရာေနရာေတြမွာ ကားစင္တင္တာတုိ႕ သစ္ပင္မွာ ခ်ိတ္ဆြဲတာတုိ႕လုပ္ၿပီး လူမဲေတြကို ေၿခာက္လွန္႕ခဲ႕တယ္။ အစိုးရအဖြဲ႕မွာ လူမည္းေတြကို မလုိလားတဲ႕ ဒီမုိကရက္ေတြအာဏာရလာေတာ႕ လူမည္းေတြကို ခြဲၿခားဆက္ဆံေရး ပိုၿပင္းထန္လာခဲ႕တယ္။ အဲဒီမွာတင္ Jim Crow Law ဆိုတဲ႕ ဥပေဒေပၚလာပါေတာ႕တယ္။ အဲဒီဥပေဒအေၾကာင္းနည္းနည္း လ်ွာရွည္ပါရေစ။ဟဲဟဲ..ဖတ္လက္စနဲ႕ေတာ႕မထူးပါဘူး။ ဆက္ဖတ္လုိက္ပါေနာ္။ ဗဟုသုတေပါ့ ။

  •               Jim Crow ဆုိတဲ႕နာမည္က Jump Jim Crow ဆိုတဲ႕ သီခ်င္းကလာတာပါ။ တုိတုိေၿပာရရင္ လူမည္းေတြကို ႏွိမ္တဲ႕သီခ်င္းေပါ့။ ဟုိးအရင္ ကၽြန္၀ါဒရွိကတည္းက လူၿဖဴလူရႊင္ေတာ္တစ္ေယာက္ကဆိုခဲ႕တဲ႕သီခ်င္းပါ။ သိၾကတဲ႕အတုိင္း Crow ဆိုတာ က်ီးကန္းမဟုတ္လား။ လူမည္းေတြကို ဆုိလုိတာေပါ့။ ဒီသီခ်င္းေပၚလာပံုကို ဘယ္သူမွအေသအခ်ာမသိေပမယ္႕ အရပ္စကားတစ္ခုကုိ ကိုးကားရရင္ေတာ႕ တစ္ခါက က်ီးကန္းေတြကို ဖမ္းခ်င္တဲ႕ လယ္သမားတစ္ေယာက္ဟာ ေရႊဥာဏ္ေတာ္စူးေရာက္စြာနဲ႕ အရက္စိမ္ထားတဲ႕ ေၿပာင္းဖူးေတြကို အိမ္ၿပင္မွာခ်ထားသတဲ႕ ။က်ီးကန္းေတြက ေၿပာင္းဖူးစားၿပီး မူးေတာ႕တာေပါ့။ မူးေတာ႕ မပ်ံႏိုင္ဘဲ ဟုိယိမ္းဒီထုိးနဲ႕ ၿဖစ္ေနခ်ိန္မွာ လယ္သမားက တင္းပုတ္နဲ႕ ထုၿပီး သတ္စားပါသတဲ႕။ မုိက္မဲတဲ႕ က်ီးကန္းေတြ ေတာင္ပံမမႏိုင္ဘဲ ေထာ႕နဲ႕ ေထာနဲ႕ ခုန္ဆြခုန္ဆြ ၿဖစ္ေနပံုကို ၿပဖုိ႕ သီခ်င္းဆိုတဲ႕သူက သီခ်င္းတစ္ပုိဒ္ၿပီးတုိင္း ခုန္ဆြခုန္ဆြလုပ္တယ္။ ဒီသီခ်င္းဟာ စစ္ၿပီးေခတ္မွာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ၾကာေအာင္ ဟုန္းဟုန္းေတာက္နာမည္ၾကီးခဲ႕တယ္။ ဆုိတဲ႕သူက မ်က္နွာကို အမည္းေရာင္သုတ္ၿပီး စုတ္စုတ္ၿပတ္ၿပတ္၀တ္ထားတဲ႕ လူမည္း သူရင္းငွားတစ္ေယာက္ပံုစံဖမ္းၿပီး  သီခ်င္းစာသားကိုလည္း ပညာမဲ႕ လူမည္းေတြေၿပာတဲ႕ မပီမသ သဒၵါမမွန္တဲ႕ အဂၤလိပ္စာနဲ ဆိုထားတာပါ ။
လူမဲကို ႏွိမ္ဆိုထားေသာJump Jim Crow သီခ်င္းေၾကာ္ၿငာတစ္ခု

  •               အဲ..ဆက္ရရင္ ရိုက္စ္ကိုေမြးတဲ႕ အခ်ိန္မွာ အဲဒီ ဥပေဒၾကီး ရွိေနတယ္။ Jim Crow Law ရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္က လူၿဖဴၾကီးစိုးေရး ၊လူမည္းေတြကန္႕သတ္ေရး၊ လူမည္ေတြမဲေပးခြင့္မရေရးပါ။ Jim Crow Law ရဲ႕ ကန္႕သတ္ပံုကို ဥပမာေၿပာရရင္ လူမည္းနဲ႕လူၿဖဴမယူရ ၊ေဆးရံုမွာ လူမည္းေတြရွိတဲ႕ အေဆာင္ေတြဆုိ လူၿဖဴ သူနာၿပဳ မရွိေစရ ။ ၿပည္သူပိုင္ ေသာက္ေရစင္ေတြမွာ လူၿဖဴနဲ႕ လူမည္း သတ္သတ္ခြဲေသာက္ဖုိ႕ဆုိၿပီး  နွစ္ေနရာခြဲထားတယ္ ။ ကားမွတ္တုိင္ေတြမွာ ေစာင့္ဖုိ႕ ေနရာကို လူၿဖဴသပ္သပ္ လူမည္း သပ္သပ္ ေပးထားတယ္ ။စားေသာက္ဆိုင္ေတြဆုိလည္း ဒီအတုိင္းဘဲ ။
သပ္သပ္စီခြဲထားေသာ ေရစင္တြင္ ေရေသာက္ေနေသာ လူမဲတစ္ဦး ။
  •                    လူၿဖဴေတြက ဆုိင္ထဲမွာ က်က်နန စားရၿပီး လူမည္းကို က်ေတာ႕ ဆိုင္နဲ႕ ခြဲထားၿပီး Colored dining room လုိ႕ကို ေရးထာတဲ႕ ကားဂုိေဒါင္သာသာ ေနရာက်ဥ္းက်ဥ္းမွာ စားေစတယ္။ ကားရထားေပၚမွာလည္း သပ္သပ္စီ ထုိင္ရတယ္ ။ ဘယ္ေလာက္မ်ားလူမဲမုန္းသလဲဆိုရင္ တစ္ခ်ိဳ႕ ေနရာေတြမွာဆုိ ေခြးနဲ႕ နီဂရိုး မ၀င္ရ လုိ႕ကို ေရးထားတယ္။
လူမဲမုန္းတီးေရးဆုိင္းဘုတ္တစ္ခု
စားေသာက္ဆုိင္တစ္ခုတြင္ လူမဲမ်ားအတြက္သပ္သပ္ခြဲထားေသာ ေနရာ
  •                အၿဖဴနဲ႕ အမည္း ေက်ာင္းအတူ မတက္ရဘူး ။လူၿဖဴနဲ႕ လူမဲၾကားမွာ စာအုပ္ဘာညာ ငွားတာမ်ိဳးမလုပ္ရဘူး ။ လူၿဖဴကေလးက အတန္းၾကီးသြားလုိ႕ ဖတ္စာအုပ္ အေဟာင္းေလးေတြ ဟုိ လူမဲေလးးကို ေပးလုိက္ပါဦးမယ္လုိ႕ မရွည္မိေစနဲ႕ဆရာ ..မရဘူးဆုိမရဘူး ။ လူမည္းစာအုပ္လူမည္းေပးသံုး လူၿဖဴကစာအုပ္ ေပးခ်င္ရင္ လူၿဖူကိုဘဲ ေပး။ ရုပ္ရွင္ ၿပဇာတ္တို႕လည္းအတူမၾကည့္ရဘူး ။ အမ်ားသံုး တယ္လီဖုန္းေတြဆိုလည္း သပ္သပ္စီ။ လူမဲ မုတ္ဆိတ္ရိတ္သမားဟာ လူၿဖဴကို ရိတ္ေပးလုိ႕ မရဘူး။ ေသတာေတာင္ လူၿဖဴ လူမဲ အတူမၿမဳပ္ရဘူး ။ အလုပ္အကိုင္ဆုိရင္လည္း လူၿဖဴကိုသာ ဦးစားေပးတယ္ ။ လူလုိေၾကာင္း ေၾကၿငာတာကိုက White Only ဆိုတာမ်ိဳး။

  •  လူၿဖဴေတြသြားတဲ႕ ပန္းၿခံတို႕ အပန္းေၿဖေနရာတုိ႕ကို လူမည္းေတြ မလာရဘူး။ အိမ္ခန္းတုိက္ခန္းငွားတာေတာင္ အဲဒီအေဆာက္အဦးမွာ လူၿဖဴတစ္ေယာက္ေလာက္ ငွားနွင့္ ေနနွင့္ၿပီးသား ၿဖစ္ေနတာနဲ႕ လူမည္းကို မတင္ရေတာ႕ဘူး။ အဲဒါ သေဘာေကာင္းတဲ႕ လူၿဖဴက ငွားလုိက္ပါမယ္ေလ လုိ႕ သြားမလုပ္နဲ႕ ။ လူၿဖဴေပမယ္႕ဒီဥပေဒကို မလုိက္နာရင္ အနည္းဆံုး ဒဏ္ေငြ နဲ႕ ကံမေကာင္းရင္ ေထာင္က်ဘဲ ။ကဲ...အဲလိုေနရာမွာ လူၿဖစ္လာရတဲ႕ ရိုက္စ္ရဲ႕ဘ၀ကို လြယ္တယ္လုိ႕ေတာ႕ဆုိလုိ႕မရဘူး မဟုတ္လား။ ဒါေၾကာင္႕ ရိုက္စ္က ႏိုင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီးၿဖစ္လာတဲ႕အခါ ေၿပာတဲ႕ မိန္႕ခြန္းတစ္ခုမွာ  
                '' When America's founding father said '' we the people '' , they didn't mean me. ''
  အေမရိကန္ႏိုင္ငံကို တည္ေထာင္ခဲ႕တဲ႕ေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြက '' တုိ႕ၿပည္သူေတြ'' လုိ႕ ဆိုတဲ႕စကားဟာ က်မကိုေတာ႕ မရည္မရြယ္ခဲ႕ပါဘူး လုိ႕ ေၿပာဖူးပါတယ္ ။( ၀မ္းနည္းဒယ္..ဟင့္..ဒကယ္ေၿပာတာ )
 လူမဲမ်ားအတြက္ကန္႕သတ္ထားေသာေနရာတြင္ လူမဲတစ္ဦး ကားေစာင့္စဥ္
  •                 သမီးကို အႏွိမ္ခံမၿဖစ္ေစလုိတဲ႕ ရိုက္စ္မိဖေတြဟာ ရိုက္စ္ကို  အတတ္ႏိုင္ဆံုး အိမ္ပစၥည္းေတြကို သံုးေစခဲ႕တယ္။ လူၿဖူလူမဲခြဲသံုးရတဲ႕ အမ်ားသံုးေနရာက ပစၥည္းေတြကို မသံုးေစခဲ႕ဘူး။ တစ္ခါက ရိုက္စ္နဲ႕ သူအေမဟာ အက်ီၤဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ အက်ၤီ၀ယ္ေတာ႕ ဆုိင္ကစာေရးမက ရိုက္စ္ကို လူမည္းေတြအတြက္ထားတဲ႕ အစမ္း၀တ္ခန္းကို သြားခုိင္းတယ္။ ရိုက္စ္အေမဟာ ဆုိင္စာေရးမကို အတုိက္အခံေၿပာၿပီးေတာ႕ကို သမီးကို လူၿဖဴအတြက္ထားတဲ႕ အခန္းကို သြားေစခဲ႕တယ္။ ရိုက္စ္အေဖဟာ ရိုက္စ္ကို အိမ္ၿဖဴေတာ္ေရွ႕ကို ေခၚသြားၿပီး '' သမီး ၊ အခုအခ်ိန္မွာသမီးဟာ မုိးေမ်ွာ္တုိက္ေပၚတက္ၿပီး လူၿဖဴေတြနဲ႕ ဟမ္ဘာဂါ အတူစားလုိ႕ရခ်င္မွရမယ္။ ဒါေပမယ္႕ အေမရိကန္သမၼတေတာ႕ ၿဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္ '' လုိ႕ ေၿပာဖူးတယ္။ ဒီစကားကို ရုိက္စ္နားလည္ထားလုိက္တာကေတာ႕ သူဟာ သူမ်ားထက္ ႏွစ္ဆပိုေတာ္ေနမွ ၿဖစ္မယ္ ဆိုတာပါဘဲ။

ငယ္စဥ္က အိမ္ၿဖဴေတာ္ေရွ႕မွာ
  •                   အသက္ ၃ ႏွစ္မွာ ရိုက္စ္ဟာ စႏၵရားတီးတာရယ္ ၊ ဘဲေလးကတာရယ္ ၊ ေရခဲၿပင္ေပၚမွ အလွၿပ စကိတ္စီးတာရယ္၊ ၿပင္သစ္စာရယ္ကို သင္ယူခဲ႕တယ္။ အသက္ ၅ ႏွစ္မွာ သူ႕အေမနဲ႕လုိက္ၿပီး ဘုရားေက်ာင္းမွာ စႏၵရား၀င္တီးေနပါၿပီ။
သံုးႏွစ္အရြယ္ ဘဲေလးအက သင္ေနတဲ႕ရိုက္စ္
  •                စႏၵရားဆရာမၿဖစ္တဲ႕ သူ႕အေမေၾကာင္႕ငယ္ငယ္ကတည္းက ဂီတနဲ႕အကၽြမ္း၀င္ၿပီး အခုအခ်ိန္ထိ စႏၵရားကို အၿမတ္တနိုးတီးဆဲပါဘဲ။ ရိုက္ ၁၀ နွစ္ေလာက္မွာ သူ႕အေမကို '' စႏၵရားမတီးခ်င္ေတာ႕ဘူး အေမရယ္'' လို႕ ေၿပာဖူးသတဲ႕။ ဒီေတာ႕ သူ႕အေမက '' သမီးက စႏၵရားမတီးေတာ႕ဘူး လုိ႕ ေၿပာႏိုင္ရေလာက္ေအာင္ စႏၵရားကို ကၽြမ္းက်င္ေနၿပီးလား ၊အဲဒီလုိ ေၿပာနိုင္ေလာက္ေအာင္ အသက္အရြယ္ကို ေရာက္ၿပီးလား '' လို႕ ေၿပာၿပီး အတင္းဆက္သင္ခုိင္းပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ ဆက္သင္လုိက္တာ ခုဆို ကမၻာေက်ာ္ ဂီတပညာရွင္ေတြနဲ႕တြဲၿပီး ေဖ်ာ္ေၿဖမွဳေတြ မ်ားစြားလုပ္ႏိုင္ခဲ႕တယ္။ အဂၤလန္ဘုရင္မၾကီးရဲ႕ နန္းေတာ္မွာေတာင္ တီးၿပႏိုင္ခဲ႕တယ္။ ဒါနဲ႕ ကြန္ဒိုလီဇာ ဆိုတဲ႕နာမည္ကလည္း con dolcezza ဆိုတဲ႕ အီတလီ ဂီတစကားတစ္ခုလာတာပါ ။ con ဆိုတာ အီတလီဘာသာမွာ ႏွင့္ (with) လုိ႕ အဓိပၸါယ္ရၿပီး dolcezza ကေတာ႕ ခ်ိဳသာႏူညံ႕ၿခင္း( sweetness ) လုိ႕ ဆိုလုိပါတယ္။
ကမၻာ႕အေတာ္ဆံုး တေယာပညာရွင္ ရိုရို္မ ႏွင့္ ။
  •                     ဒီလုိနဲ႕ ကြန္ဒိုလီဇာရိုက္စ္ေလးဟာ အသက္ ၁၅ ႏွစ္မွာ ဒန္ဗာ ၿမိဳ႕က တကၠသိုလ္ကို ေခ်ာေခ်ာေမာေမာနဲ႕ေရာက္လာပါေတာ႕တယ္။ ဒါေပမယ္႕ မၾကာခင္မွာဘဲ သူ႕အေမရဲ႕ ကင္ဆာ သတင္းဆိုးကို ၾကားရပါေတာ႕တယ္။ ရိုက္စ္ အေမဟာ ေနာက္ထပ္ ၁၅ ႏွစ္ အသက္ရွင္ေနထုိင္သြားႏိုင္ခဲ႕ေပမယ္႕ ရိုက္စ္ဟာ အဲဒီအခ်ိန္ေတြမွာ ေန႕တုိင္းေန႕တုိင္း သူ႕အေမကို ပူပန္ၿပီးေနခဲ႕ရတယ္။ အစကေတာ႕ ဒန္ဗာတကၠသိုလ္မွာ ရိုက္စ္ဟာ ငယ္ငယ္ကတည္းက တစိုက္မတ္မတ္တီးခဲ႕တဲ႕ စႏၵရားပညာနဲ႕ ဘြဲ႕ယူမလုိ႕ဘဲ။ ဒါေပမယ္႕ တစ္ေန႕မွာ ကမၻာ႕အဆင့္ ၿပိဳင္ပြဲတစ္ခုမွာ စႏၵရားကို တဖက္ကမ္းခပ္ တီးေနတဲ႕ ၁၁ အရြယ္ကေလးတစ္ေယာက္ဟာ ရိုက္စ္ရဲ႕ အေတြးေတြကို ေၿပာင္းလဲပစ္ေစခဲ႕ပါတယ္။ အဲဒီကေလးဟာ စႏၵရားပညာမွာ ရိုက္စ္ တစ္ႏွစ္လံုး သင္ခဲ႕ရတာကို တစ္ခါၾကားရံုနဲ႕ တီးၿပနိုင္တာကိုေတြ႕ေတာ႕ ရိုက္စ္ဟာ အေတာ္ေလး ေလသြားတယ္။ သူေတာ္တယ္ဆိုတာ ပါရမီရွိတဲ႕သူနဲ႕ယွဥ္ရင္ ဘာမွမဟုတ္ပါလားလုိ႕ ေပါက္သြားသတဲ႕။ဒီေတာ႕ စႏၵရားနဲ႕ ဘ၀အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းလုပ္ဖုိ႕ အေရးကို စြန္႕လႊတ္လုိက္ပါေတာ႕တယ္။ တကၠသိုလ္ေမဂ်ာကို စႏၵရားကေန နိုင္ငံေရးသိပၸံ ေၿပာင္းေတာ႕မယ္ဆိုေတာ႕သူ႕အေမနဲ႕အေဖဟာ အေတာ္ေလး စိတ္ဆင္းရဲသြားတယ္။ သူ႕အေဖက '' သမီးရယ္၊ လူမဲေတြ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ ပညာနဲ႕ဘယ္ေလာက္မ်ား အလုပ္ၿဖစ္မွာလဲ '' လုိ႕တားစကားဆိုေတာ႕ ရိုက္စ္က '' ဂီတနဲ႕လည္း အလုပ္ၿဖစ္မယ္မထင္ပါဘူး အေဖ ''  လုိ႕ၿပန္ေၿပာၿပီး ေမဂ်ာကို ေၿပာင္းၿဖစ္ေအာင္ေၿပာင္းလိုက္ပါတယ္။
ဒန္ဗာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ ၁၅ အရြယ္ ရိုက္စ္
  •                   ဒါလုိေၿပာင္းလုိက္တာဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ ရိုက္စ္တစ္ေယာက္ နိုင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီးၿဖစ္လာဖို႕လမ္းစပါဘဲ။ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံဘာသာမွာ ရိုက္စ္ရဲ႕ ဆရာက ဂ်ဴးလူမ်ိဳး ဂ်ိဴးဇက္ ေကာ္ဘယ္ Jorsef Korbel ပါဘဲ။ ဂ်ိဳးဇက္ဟာ နာဇီေတြနဲ႕ ကြန္ၿမဴနစ္ေတြရဲ႕ရန္ေၾကာင့္ ထြက္ေၿပးလာရတဲ႕ ခ်က္ Czech ႏိုင္ငံသား သံတမန္ေဟာင္းၿဖစ္ၿပီး အေမရိကန္မွာ ႏိုင္ငံေရးခိုလံွဳေနသူပါ။ ဂ်ိဳးဇက္ရဲ႕သမီးက ေနာက္ပို္င္းမွာ နိုင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီးၿဖစ္လာမယ္႕ မယ္ဒလင္ေအာဘရိုက္ Madeleine Albright ပါဘဲ။ ၿမန္မာ႕အေရးကို အၿမဲတမ္း အားေပးကူညီခဲ႕သူၿဖစ္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုလည္း အရမ္းခင္မင္ေလးစားသူၿဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ိဳးဇက္တို႕ ဂ်ဴးမိသားစုတစ္ခုလံုးဟာ ရိုက္စ္နဲ႕ အရမ္းခင္မင္ခဲ႕ၿပီး ဂ်ိဳးဇက္ဟာ ရိုက္စ္ရဲ႕ လမ္းၿပသူ mentor တစ္ေယာက္ၿဖစ္လာခဲ႕ပါတယ္။မယ္ဒလင္ေအာဘရိုက္နဲ႕ ရိုက္စ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ အတန္းထဲမွာ အေတာ္ဆံုးေက်ာင္းသားေတြ ၿဖစ္ခဲ႕ပါတယ္။ ( မယ္ဒလင္ေအာဘရိုက္ဟာ သူနိုင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီး မၿဖစ္ခင္ တစ္ႏွစ္အလုိ ၁၉၉၅ မွာၿမန္မာၿပည္ကိုလာၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ ေတြ႕ခဲ႕ဖူးတယ္ )
 ၿမန္မာ႕အေရးကို အၿမဲအားေပးခဲ႕ေသာ မယ္ဒလင္ေအာဘရိုက္ ၁၉၉၅ တြင္ ၿမန္မာၿပည္သို႕လာစဥ္ေဒၚစုနဲ႕ေတြ႕
  •                   အသက္ ၁၉ နွစ္မွာ ရိုက္စ္တစ္ေယာက္ ဂုဏ္ထူးေတြ တစ္သီၾကီးနဲ႕ ဘြဲ႕ရၿပီး Notre Dame တကၠသိုလ္မွာ မာစတာဘြဲ႕ကို တက္ပါတယ္။ သူဟာ အဲဒီကတည္းက ဆုိဗီယက္အေရးကၽြမ္းက်င္သူၿဖစ္ဖုိ႕ လမ္းေပၚေရာက္ေနပါၿပီ။( အဲဒီတုန္းက ရုရွားႏိုင္ငံဟာ မၿပိဳကြဲေသးဘဲ ဆိုဗီယက္ႏိုင္ငံအၿဖစ္နဲ႕ ရွိေနတုန္းပါ )။ ရိုက္စ္ဟာ ရုရွားနဲ႕ပတ္သက္သမ်ွကို အရူးအမူး စိတ္၀င္စားသူၿဖစ္တယ္။ သူစီးတဲ႕ ကားကိုေတာင္ ရုရွားႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ နာမည္ Boris လုိ႕ေပးထားပါတယ္။ မာစတာဘြဲ႕ရအၿပီးမွာ ဒန္ဗာတကၠသိုလ္ကို ၿပန္လာၿပီး ပါရဂူဘြဲ႕ကုိယူတယ္။ ဒီေနာက္ အသက္ ၂၆ ႏွစ္မွာ နာမည္ၾကီးတကၠသိုလ္တစ္ခုၿဖစ္တဲ႕ စတန္းဖုိ႕ဒ္ Standford မွာ လက္ေထာက္ကထိက ၿဖစ္လာပါတယ္။


  •                   ငယ္ရြယ္တဲ႕ထက္ၿမက္တဲ႕ရိုက္စ္တစ္ေယာက္ လူတုိင္းရဲ႕အာရံုကို ဖမ္းစားႏိုင္ခဲ႕တယ္။ အဲမွာ စေတြ႕တာဘဲ။ Bush ရဲ႕အေဖ Bush ၾကီးနဲ႕ေလ။ ( သမၼတ George W .Bush ဟာ အေမရိကန္ရဲ႕ ၄၃ ေယာက္ေၿမာက္ သမၼတ ၿဖစ္သလို သူ႕ အေဖ George H.W Bush ကလည္း ၄၁ ေယာက္ေၿမာက္ သမၼတ ၿဖစ္တယ္။ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕နာမည္မ်ား မွည္႕စရာရွားလုိ႕ေနာ္။ H ကေလးဘဲကြဲတယ္။ မ်က္စိလည္စရာ )။ အေဖ Bush ၾကီးလက္ထက္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္ လံုၿခံဳေရး အၾကံေပးၿဖစ္လာတာက Brent Scowcroft ဆိုသူပါ။ သူဟာ ၁၉၈၇ မွာ တကၠသိုလ္ ကြန္းဖရန္႕စ္ တစ္ခုမွာ ရိုက္စ္ကို မ်က္စိက်သြားပါတယ္။ ဒီမဲမဲသဲသဲ ထက္ထက္ၿမက္ၿမက္နဲ႕ ဆိုဗီယက္အေၾကာင္းကို ဖင္ၿပန္ေခါင္းၿပန္သိသူေလးဟာ ဘူေလးလဲေပါ့ ။ ဒီလုိနဲ႕အဲဒီလူၾကီးေကာင္းမွဳနဲ႕ ရိုက္စ္တစ္ေယာက္ အေဖဘုရွ္ ၾကီးရဲ႕ အစိုးရအဖြဲ႕ထဲမွာ ဆိုဗီယက္ကၽြမ္းက်င္သူရာထူးကို တန္းရသြားပါတယ္။ ဆိုဗီယက္ႏိုင္ငံၾကီး ၿပိဳကြဲခ်ိန္မွာ ဘုရွ္ၾကီးေဘးကေန အၾကံေပးကူညီခဲ႕တယ္။ အဲဒီကေန ေဖေဖ ဘုရွ္ၾကီးက ရိုက္စ္ကို သားသားဘုရွ္ကေလးနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးၿပီး သူ႕သားကို ဆိုဗီယက္အေၾကာင္းကို သင္ေပးခုိင္းပါသတဲ႕။ဒီလုိနဲ႕ ရိုက္စ္တစ္ေယာက္ ဘုရွ္တုိ႕မိသားစုရဲ႕ အေၿမွာက္စားခံဘ၀ကိုေရာက္လာပါေတာ႕တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သားဘုရွ္ သမၼတၿဖစ္ေတာ႕ ရိုက္စ္အေၾကာင္းေၿပာတုိင္း က်ေနာ္႕ကို ရွရွားနဲ႕ပတ္သက္တာ အကုန္သင္ေပးခဲ႕သူ လုိ႕ အၿမဲေၿပာေလ႕ရွိပါသတဲ႕ ။ဒီလုိနဲ႕ ''တားတားရဲ႕ ခ်ာမ '' ရိုက္စ္လည္း တားတားရဲ႕ သမၼတ ပထမသက္တမ္းမွာ ႏိုင္ငံေတာ္ လံုၿခံဳေရး အၾကံေပး ၿဖစ္လာၿပီး ဒုတိယသက္တမ္းမွာေတာ႕ အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ၆၆ ေယာက္ေၿမာက္ ႏိုင္ငံၿခားေရး၀န္ၾကီး ၿဖစ္လာပါေတာ႕တယ္။ ( မွတ္ခ်က္။ ၆၄ ေယာက္ေၿမာက္မွာ ရိုက္စ္၏ သူငယ္ခ်င္းလည္း ၿဖစ္ ရိုက္စ္ဆရာ၏ သမီးၿဖစ္သူ မယ္ဒလင္ေအာဘရိုက္ ၊ ၆၅ ေယာက္မွာ ရိုက္စ္ကဲ႕သုိ႕ လူမဲၿဖစ္သူ Colin Powell နဲ႕ ယခု ဟီလာရီ ကလင္တန္ကေတာ႕ ၆၇ ေယာက္ေၿမာက္ ၿဖစ္သည္။ ).
 
( မဆန္႕ေတာ႕လုိ႕ ေနာက္မွဆက္ေတာ႕မယ္ေနာ္။ ပထမဆံုးေရးတာၿဖစ္လုိ႕အပိုအလုိအမွား ပါရင္ခြင့္လႊတ္ၾကပါကုန္  )
အေမရိကန္စစ္သည္ေတာ္မ်ားနဲ႕ ရိုက္စ္ အီရတ္မွာ
>>>Read more>>> >>

Monday 21 November 2011

စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ဇာတ္သိမ္းေစခဲ့တဲ့ ႏုိဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္အမ်ဳိးသမီး


ေမာင္ေမာင္၀မ္း။ ႏုိ၀င္ဘာ ၆၊ ၂၀၁၁

ေခါင္းစဥ္ကုိ႐ုတ္တရက္ၾကည္႔လုိက္ေတာ့ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္းလုိလုိ ဘာလုိလုိနဲ႔။ ဒါေပမယ့္ ႐ုိးတုိးရိပ္တိတ္အဆင္႔ထက္ ေက်ာ္လြန္တဲ႔တူညီမႈေတြရွိေနတဲ့ အာဖရိကတုိက္၊ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံက အမ်ဳိးသမီးသမၼတ အယ္လင္ဂြၽန္ဆင္ဆာလိ..ရဲ႕ တစိတ္ တေဒသပါ။ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕သမုိင္းကလည္း စိတ္၀င္စားဘုိ႔ေကာင္းလွတယ္ဗ်။ ရင္ခုန္စရာေတြ၊ အသည္းယားစရာေတြ၊ ေၾကာက္ စရာေတြအျပည့္နဲ႔။ ယူတတ္မယ္ဆုိ သင္ခန္းစာေတြ တပုံႀကီး။
၁၉၈၀ အထိ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံဟာ တပါတီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုံစံနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ ၁၉၈၀ မွာေတာ့ စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းယူၿပီး အျပင္း အထန္ႏွိပ္ကြပ္မႈေတြ၊ သတ္ျဖတ္မႈေတ ြအေျမာက္အမ်ားကုိ က်ဴးလြန္ေတာ့တာပါပဲ။ စစ္အာဏာသိမ္းမႈကုိ ဦးေဆာင္သူက ဆင္ျမဴရယ္ ဒုိး ဆုိသူျဖစ္တယ္။သူဟာ အရင္အစုိးရလက္ထက္ သမၼတ ၀ီလွ်ံတြဳိင္းဘတ္ဆုိသူအပါ၀င္ အစုိးရအဖြဲ႔၀င္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္ မြန္႐ုိးဗီးယားဆုိတဲ႔ၿမိဳ႕ရဲ႕ကမ္းေျခတခုမွာ သစ္လုံးတုိင္မွာ ကပ္တန္းစီၿပီး ေသနတ္နဲ႔ပစ္သတ္လုိက္တယ္။ ေနာက္မ်ားမွာ လည္း အစုလုိက္အျပဳံလုိက္ သတ္ျဖတ္မႈေတြ လဒ္ေပး လဒ္ယူမႈေတြ၊ အာဏာအလႊဲသုံးစားလုပ္မႈေတြတၿပဳံႀကီးကုိ ဆက္လက္က်ဴးလြန္ ရင္း တုိင္းျပည္ဟာ လုံးပါးပါးလာခဲ႔ေတာ့တယ္။ စစ္အာဏာသိမ္းေခါင္းေဆာင္ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးဟာ အရင္အစုိးရလက္ထက္ သမၼတေဟာင္း နဲ႔ အစုိးရအဖြဲ႔၀င္ေဟာင္းေတြကုိ သတ္ျဖတ္ခဲ႔တုန္းကမ်ားဆုိရင္ အဲဒီညမွာ ေအာင္ေသေအာင္သား စားပြဲသဘင္ေတာင္က်င္းပရင္း တရားေသာစစ္ပြဲကုိဆင္ႏြဲခဲ႔တဲ႔စစ္သူႀကီးတဦးပမာ ဂုဏ္ယူ၀ံ့ႂကြားမႈအျပည့္နဲ႔ေပါ႔။


ဒီလုိနဲ႔ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးအစုိးရအဖြဲ႔ထဲက ခ်ားေတလာဆုိသူကုိ သူက ေဒၚလာတသန္းလဒ္စားမႈနဲ႔ ေထာင္ခ်ပစ္လုိက္တယ္။ ခ်ားေတလာ က ေထာင္ကလြတ္လာေတာ့ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံမွာမေနေတာ့ပဲ ႏုိင္ဂ်ီးယားႏုိင္ငံထဲကုိ ထြက္ေျပးသြားခဲ႔တယ္။ လူသူလက္နက္စုေဆာင္း ၿပီး ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိေတာ္လွန္ေတာ့တာပဲ။ အဲဒီမွာတင္ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံျပည္တြင္းစစ္ဟာ အႀကီးအက်ယ္စတင္ျဖစ္ပြားခဲ႔တယ္။ ျပည္သူလူထုတရပ္လုံးကလည္း ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးအစုိးရကုိ မေက်နပ္ေတာ့ဘူး။ ေတာ္လွန္သူ ခ်ားေတလာကုိလည္း သြားေလသူ လစ္ဗ်ား ေခါင္းေဆာင္ ကဒါဖီက ေသြးထုိးေျမႇာက္ေပးတယ္။ ခ်ားေတလာရဲ႕လက္နက္ကုိင္တပ္ေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံကုိသိမ္းပုိက္လာရင္း ခ်ားေတလာနဲ႔လက္တြဲေဖာ္ မင္းသားဂြၽန္ဆင္ဆုိသူက တခါ ခ်ားေတလာနဲ႔ လမ္းခြဲလုိက္ျပန္ေရာ။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးက သေဘာထားမတ့ၾကေပမယ့္ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိေတာ္လွန္တဲ႔ေနရာမွာေတာ့ တၿပိဳင္နက္ထဲေတာ္လွန္တုိက္ခုိက္ၾကတယ္။ လုိက္ေဘးရီး ယားႏုိင္ငံႀကီးတခုလုံးဟာ စစ္တလင္းျပင္ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္ေလ။ တေန႔မွာေတာ့ မင္းသားဂြၽန္ဆင္ရဲ႕သူပုန္တပ္ေတြက ၿမိဳ႕ေတာ္ မြန္႐ုိးဗီးယားကုိ ၀င္တုိက္ခုိက္ရာက စစ္အာဏာရွင္သမၼတ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိ အရွင္လက္ရဖမ္းဆီးႏုိင္ခဲ႔တယ္။ ဒီတခါ ေအာင္ေသေအာင္သား အစားခံရသူက ဆင္ျမဴရယ္ဒုိး …။
အခန္းက်ယ္က်ယ္တခုမွာ မင္းသားဂြၽန္ဆင္က စားပြဲခုံေနာက္က ထုိင္ခုံေပၚမွာထုိင္ရင္း ဘီယာေသာက္အျမည္းစားမပ်က္ စကားေတြေႁခြ လုိ႔ ယက္ခပ္ေပးသူနဲ႔၊ မ်က္ႏွာသုတ္ေပးသူနဲ႔ သမၼတေဟာင္း ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးခမ်ာ အ၀တ္စားမဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ လက္ျပန္ႀကိဳးတုတ္ရင္း ၾကမ္း ျပင္ေပၚမွာ ရာဇအိေႁႏၵမရွိ၊ အ႐ူးႀကီးတေယာက္လုိပဲ။ မင္းသားဂြၽန္ဆင္ကုိလည္း မင္းသား မင္းသားနဲ႔ေခၚရင္း ဆင္ေျခေပးေနရတာလည္း အေမာသား။ ဒီလုိနဲ႔ အျပန္အလွန္ေျပာေနရင္းက မင္းသားဂြၽန္ဆင္ရဲ႕တပ္သားေတြက သမၼတေဟာင္း ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိဆြဲလွဲၿပီး နားရြက္ တဘက္ကုိ အစိမ္းလုိက္ျဖတ္ သူ႔ဗုိက္ေပၚတင္ထားလုိက္တယ္။ ခႏၶာကုိတခုလုံးကုိလည္း ဓါးနဲ႔ခပ္ပါးပါးလုိက္မႊမ္း ရဲေဘာ္ေတြက ေျခ ေထာက္ေတြနဲ႔ သူ႔ေခါင္းေပၚသူ႔ပုခုံးေပၚကုိတက္နင္းထားရင္း ဂုဏ္ယူလုိ႔။ အျပဳံးေတြကုိယ္စီနဲ႔ (တခါက ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးလည္း သူ႔အရင္ သမၼတေဟာင္းကုိ ဒီလုိသတ္ ဒီလုိေပ်ာ္ခဲ႔ဘူးပါတယ္) ေနာက္ေတာ့ သတ္ပစ္လုိက္တယ္။

ဆင္ျမဴရယ္ဒုိး ရက္ရက္စက္စက္ အသတ္ခံလုိက္ရၿပီး လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံကုိ ခ်ားေတလာက ဆက္လက္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔တယ္။ ခ်ားေတ လာက တခါ မင္းသားဂြၽန္ဆင္နဲ႔တပ္ဖြဲ႔ေတြကုိ ႏွိပ္ကြပ္လုိ႔ ျပည္တြင္းစစ္က မဆဲ။ မင္းသားဂြၽန္ဆင္လည္း မႏုိင္ေတာ့တဲ့အဆုံး သူလည္း ႏုိင္ဂ်ီးရီးယားႏုိင္ငံထဲကုိထြက္ေျပးခဲ႔ရတယ္ေလ။ အဲဒီေရာက္ေတာ့ သူေတာ္ေတာ္တရားက်သြားပုံရတယ္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာကုိ ေလးေလး နက္နက္ခံယူယုံၾကည္ၿပီး ဘာသာေရးအဆုံးအမေတြနဲ႔ က်င့္ၾကံေနထုိင္ခဲ႔တယ္။ သူရက္စက္ခဲ႔တဲ့ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးမိသားစုနဲ႔ ႏုိင္ဂ်ီးရီးယားမွာ ဆုံလုိက္ရတဲ႔အခါမွေတာ့ သူေတာ္ေတာ္ေၾကကြဲသြားတယ္လုိ႔ စာထဲမွာဖတ္လုိက္ရပါတယ္။
အာဏာရွင္ကုိ လက္ႏွက္ကုိင္ဆန္႔က်င္ေတာ္လွန္ရင္း အာဏာရယူခဲ႔တဲ့ ခ်ားေတလာလည္း သူ႔ထက္သူလူစြမ္းေကာင္းျဖစ္လာတယ္ေလ။ ပထမပုိင္းမေတာ့ လြတ္လပ္ၿပီးတရားမွ်တတဲ႔ေရြးေကာက္ပြဲေတြ ဘာေတြ က်င္းပေပးေသးတယ္ဗ်။ အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ အခုသမၼတျဖစ္ ေနတဲ့ ႏုိဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ အဲလင္လည္း ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ႔ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမႏုိင္ဘူး။ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တတဲ႔ေရြးေကာက္ပြဲ ဆုိတာကုိေတာ့ ႏုိင္ငံတကာကေလ႔လာသူမ်ားက ၀န္ခံခဲ႔တယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ခ်ားေတလာရဲ႕အာဏာရွင္စ႐ုိက္ေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ဆုိး လာတယ္။ သူလည္း ေရွ႕က ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးလုိ လူေတြအမ်ားႀကီးသတ္၊ ေထာင္ခ်၊ ရက္ရက္စက္စက္ႏွိပ္ကြပ္ခဲ႔တာ (ဒီလုိလူကုိ လူထုက ဘာလုိ႔ ေထာက္ခံမဲေတြေပးၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲအျဖစ္ေရြးခ်ယ္ခဲ႔တာလည္းဆုိေတာ့ သူ႔ကုိသာအႏုိင္မေပးရင္ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ေနာက္တေက်ာ႔ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ၿပန္ျဖစ္လာမွာကုိ လူထုက သိေနတယ္ေလ)။

လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံမွာ အဲဒီကာလမ်ားစြာက လူငယ္ေတြရဲ႕ေခါင္းထဲမွာစြဲေနတာ လက္နက္ရွိရင္ အာဏာရွိတယ္။ တလက္ရွိရင္ တလက္အာဏာ၊ ႏွစ္လက္ရွိရင္ ႏွစ္လက္အာဏာ၊ အမ်ားႀကီးရွိရင္ အမ်ားႀကီးအာဏာတည္တယ္တဲ့။ အာဏာရွိသူက အာဏာမဲ့သူကုိ အရာရာအႏုိင္က်င္႔တယ္။ သူတုိ႔နဲ႔ အင္တာဗ်ဴးတဲ့ဗြီဒိယုိကုိၾကည့္လုိက္ရတဲ႔အခ်ိန္မွာ ကုိယ္႔ႏုိင္ငံအတြက္ ရတက္မေအးျဖစ္မိတာအမွန္ပဲ။
ခ်ားေတလာလက္ထက္မွာ ကမၻာမွာနံမည္ႀကီးတာတခုရွိတယ္။ အဲဒါ ဘာလည္းဆုိေတာ့ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံကထြက္တဲ႔စိန္ကုိ ေသြးစြန္း ေနေသာစိန္မ်ားဆုိ သတ္မွတ္ၿပီး သပိတ္ေမွာက္ခံရတာပါပဲ။ ခ်ားေတလာရဲ႕တပ္သားေတြဟာ စိန္ထြက္ရာအရပ္ေတြမွာ စိန္ရွာေဖြလုိ႔ရတဲ႔ ႏုိင္ငံသားေတြကုိ ပစၥည္းလည္းယူ လူလည္းအေပ်ာက္ရွင္းဆုိတာမ်ိဳးေတြ၊ လူေတြကုိ မတရားခုိင္းေစၿပီး စိန္အရွာခုိင္းတဲ႔အတြက္ ေသေၾက ၾကတဲ့လူဦးေရဆုိတာ သိန္းနဲ႔ခ်ီရွိခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ခ်ားေတလာကုိဆန္႔က်င္တဲ့ လက္နက္ကုိင္သူပုန္ေတြက တုိက္ခုိက္ၾကျပန္ေတာ့ျပည္တြင္းစစ္မီးဟာ တဟုန္ၿငီးၿငီးေတာက္ေလာင္ရျပန္ရွာတယ္။ သူကလည္း ပတ္၀န္းက်င္ႏုိင္ငံေတြနဲ႔မတဲ့ဘူး။ အဲဒီႏုိင္ငံေတြကုိ ဆန္႔က်င္ တဲ့အင္အားစုေတြကုိ သူက အေထာက္အပံ႔ေပးတယ္။ သူကုိယ္တုိင္ကလည္း ကဒါဖီလုိ နာမည္ဆုိးနဲ႔ေက်ာ္ၾကားတဲ႔သူရဲ႕အေထာက္အပံ့ ေတြကုိ စဥ္ဆက္မျပတ္လက္ခံတယ္။ အဲဒီေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ႏုိင္ငံေတြက သူ႔ကုိအျမင္ကပ္လုိ႔ ဆန္႔က်င္တဲ႔သူပုန္အင္အားစုေတြကုိ အေထာက္အပံ့ျပဳတယ္။ သူပုန္အင္အားစုေတြက အင္အားေကာင္းလာျပန္တယ္။ လုိက္ေဘးရီးယားရဲ႕ျပည္တြင္းစစ္မီးမွာ ထပ္တခါ ျပည္သူေတြ အမ်ားအျပား ေသေက်ပ်က္စီး၊ အငတ္ေဘးဆုိက္နဲ႔ ႏုိင္ငံတကာၿငိမ္းခ်မ္းေရးတပ္မ်ားအပါ၀င္ အကူညီေတြနဲ႔၀င္ရတဲ့အေျခေနကုိ ဆုိက္ေရာက္လာေတာ့မွ ခ်ားေတလာလည္း ႏုိင္ဂ်ီးယားႏုိင္ငံဆီကုိ ထြက္ေျပးသြားေတာ့တယ္။ ႏုိင္ငံကုိ သူ႔လက္ေအာက္က ဒုသမၼတနဲ႔လႊဲ ေျပာင္းထားေပးခဲ႔တယ္။ အာဏာရွင္ကုိေတာ္လွန္ရင္း အာဏာရွင္ေတြျဖစ္ကုန္၊ ေနာက္ထပ္အာဏာရွင္လုပ္ခ်င္ေနသူမ်ားက ျပည္တြင္းစစ္ ကုိဖန္တီးနဲ႔ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံဟာ ကမာၻ႔အဆင္းရဲဆုံးႏုိင္ငံေတြထဲက တႏုိင္ငံျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ခ်ားေတလားလည္း ႏုိင္ငံတကာရာဇ၀တ္ခုံ႐ုံး မွာ စစ္ရာဇ၀တ္မႈေတြနဲ႔ တရားစြဲခံရၿပီး ရင္ဆုိင္ေနရတာ ခုထိပါပဲ။ တရားက်စရာတခုက ႏုိင္ငံတကာရာဇ၀တ္ခုံရုံးမွာတရားစြဲဆုိဘုိ႔ သူ႔ကုိ ဖမ္းဆီးၿပီးပုိ႔ေတာ့ ေလယာဥ္ေပၚကအဆင္းရုိက္ထားတဲ႔ပုံထဲမွာ လက္ထိပ္ကလည္း ခပ္ထားခံရေတာ့သူ႔မ်က္ႏွာဟာ ဇီးရြက္ေလာက္ေလး ပဲရွိတယ္။

● ႏုိဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ အယ္လင္ဂြၽန္ဆင္ဆာလိ
သူ႔ကုိ တခ်ဳိ႕က အယ္လင္လုိ႔လည္းေခၚတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဆာလိလုိ႔ေခၚၾကတယ္။ ပညာတတ္တေယာက္ျဖစ္ၿပီး ၊ အေမရိကန္ ဟားဗတ္ တကၠသိုလ္က စီးပြားေရးပညာရပ္နဲ႔ မဟာဘြဲ႔ရခဲ႔သူျဖစ္တယ္။ သူက သမၼတ ၀ီလွ်ံတြိဳင္းဘတ္ လက္ထက္မွာ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္တာ၀န္ ထမ္းရြက္ခဲ႔ဘူးသူ။ ၁၉၈၀ မွာ စစ္အာဏာသိမ္းေတာ့ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကသူ႔ကုိဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ပစ္လုိက္တယ္။ ေထာင္ကလြတ္လာေတာ့ လည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ေနထုိင္ခဲ႔ရတယ္။ ဖိအားေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လုိက္ေဘးရီးယားနိင္ငံထဲမွာေနေနရစဥ္ ဘယ္လုိမွ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ကုိေနလုိ႔မရတဲ႔ အေၾကာင္းတရားေတြက ေပၚေပါက္လာခဲ႔တယ္။ ဒါေတြအားလုံးကုိ စစ္အာဏာသိမ္းေခါင္းေဆာင္ ဆင္ျမဴ ရယ္ဒုိးက အကြက္က်က် ဖန္တီးခဲ႔တာေတြပါ။သူ႔အသက္အႏၱရာယ္ကုိစုိးရိမ္ရတဲ႔အေျခေနထိ ျဖစ္လာခဲ႔တယ္။ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးရဲ႕တပ္သား ေတြက သူမကုိ မုဒိန္းက်င္႔ဘုိ႔ထိ ႀကိဳးစားၿခင္းခံခဲ႔ရတယ္။ အားလုံးက သူမကုိ၀ုိင္းဖမ္းၿပီး မုဒိန္းက်င္႔လုဆဲဆဲအခ်ိန္မွာ သူမကေျပာလုိက္ တယ္ …။
“ငါ မင္းတုိ႔လက္ထဲမွာေရာက္ေနၿပီ။ ငါ႔မွာ ခုခံႏုိင္တဲ႔အင္အားလည္း မရွိဘူး။ ငါက မိန္းမသားပဲ။ ဒါေပမယ့္ တခုေတာ့ေျပာပါရေစ။ ငါ႔ကုိ မင္းတုိ႔မိခင္တေယာက္လုိ႔ စဥ္းစားၾကည့္ေပးစမ္းပါ …” ဒါနဲ႔ သူလည္း မုဒိန္းက်င္႔ခံရဆဲဆဲအခ်ိန္ေလးက လြတ္ေျမာက္သြားခဲ႔တယ္။ သူ ဆက္ၿပီး လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံထဲမွာ ဆက္လက္ေနထုိင္လုိ႔မရႏုိင္ေတာ့ဘူးဆုိတာ သေဘာေပါက္ခဲ႔တယ္။ ဒါ႔ေႀကာင့္ ျပည္ပကုိထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာၿပီ ျပည္ေျပးဘ၀ကုိေရာက္သြားတယ္။
ျပည္ပမွာေနထုိင္ေနစဥ္ကာလေတြအတြင္းမွာ ကမာၻ႔ဘဏ္နဲ႔ ကုလသမဂၢမွာ အဆင့္ျမင့္တာ၀န္ေတြကုိ ထမ္းေဆာင္ခဲ႔တယ္။ စစ္အာဏာရွင္ ဆင္ျမဴရယ္ဒုိးကုိေတာ္လွန္ေနတဲ့ ေနာက္ထပ္အာဏာရွင္ျဖစ္လာမဲ့ ခ်ားေတလာကုိ သူမက အေထာက္အပံ႔ေတြ အကူညီေတြေပးခဲ့ ဘူးတယ္။ ခ်ားေတလာအာဏာရလာၿပီး ၁၉၉၇ မွာေတာ့ လြတ္လပ္ၿပီးတရားမွ်တတဲ႔ေရြးေကာက္ပြဲကုိ က်င္းပေပးပါမယ္ဆုိလုိ႔ ျပန္လာၿပီး မဲ၀င္ေရာက္အေရြးခ်ယ္ခံရာမွာ ဒုတိယေျမာက္ မဲအမ်ားဆုံးရရွိသူျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ဒါေပမဲ့ ခ်ားေတလာက သူမဟာ သူ႔ရဲ႕အာဏာကုိၿခိမ္းေျခာက္ ေနသူတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္လုိ႔ယုံၾကည္ခဲ႔အၿပီး၊ သူမကုိ ဖိအားေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေပးလာျပန္တယ္။ ထုံစံအတုိင္း အသက္အႏၱရာယ္အထိပါ နီး စပ္လာတဲ႔အတြက္ တုိင္းျပည္က ထြက္ခြာခဲ႔ရျပန္တယ္။ အဲဒီကာလေတြမွာ အုိင္ဗုိရီကုိ႔စ္ႏုိင္ငံမွာေနထုိင္ခဲ႔ၿပီး လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံ အာ ဏာရွင္လက္ေအာက္ကလြတ္ေျမာက္ဘုိ႔နဲ႔ ၿပန္လည္ထူေထာင္ေရးေတြလုပ္ဘုိ႔ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြလုပ္ေဆာင္ခဲ႔တယ္။ သူ႔ကုိ ႏုိင္ငံတ၀ွမ္းမွာရွိတဲ့ အထူးသျဖင့္ အမ်ဳိးသမီးထုႀကီးက အလြန္မွခ်စ္ခင္ႀကတယ္။
အာဏာရွင္ ခ်ားေတလာ တုိင္းျပည္မွစြန္႔ခြာထြက္ေျပးၿပီး အမ်ဳိးသားအသြင္ကူးေျပာင္းေရးအစုိးရကုိ ဖြဲ႔စည္းခဲ႔တယ္။ အဲဒီ အစုိးရအဖြဲ႔မွာ သူမကုိ အစုိးရျပန္လည္ျပဳျပင္ေရးေကာ္မရွင္ရဲ႕ ဥကၠဌအျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္းခံရတယ္။ အာဏာအလြဲသုံးစားလုပ္မႈေတြ၊ တုိင္းျပည္ခ်စားမႈေတြ၊အေထြေထြဆင္းရဲက်ပ္တည္းမႈေတြကုိေက်ာ္လြန္ဘုိ႔ ေန႔မအားညမအား လုပ္ေဆာင္ခဲ႔တယ္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ေအာင္ျမင္စြာ လုပ္ ေဆာင္ေနတဲ႔ အဲဒီ႔အဖြဲ႔ကေန ႏႈတ္ထြက္လုိက္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ သူမဟာ သမၼတအျဖစ္အေရြးခ်ယ္ခံဘုိ႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္ၿပီ။
ေရြးေကာက္ပြဲစည္းရုံးေရးကာလေတြမွာ သူမေျပာခဲ႔တဲ႔စကားေတြဟာ စိတ္၀င္စားစရာ အလြန္ေကာင္းလွပါတယ္။ လုိက္ေဘးရီးယား ရဲ႕၁၄ႏွစ္တာ ျပည္တြင္းစစ္ကာလမ်ားမွာ အာဏာရွင္ကုိမႀကိဳက္လုိ႔ ေတာ္လွန္ရင္းအာဏာရွင္ေပၚေပါက္ခဲ႔ရတယ္။ တုိင္းျပည္စစ္တလင္း ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္။ တုိင္းျပည္ဟာ အေထြေထြအၾကပ္အတည္းေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ေနရဆဲပဲျဖစ္တယ္။ လွ်ပ္စစ္မီးဆုိတာမရွိဘူး။ ေရသြင္းေရႏႈတ္ ေျမာင္းစနစ္ဆုိတာမရွိဘူး။ ေဆး႐ုံေတြ စာသင္ေက်ာင္းေတြဆုိတာလည္း ပ်က္စီးေနၿပီ။ အဲဒီေတာ့ က်မတုိ႔ အာဏာရွင္စနစ္ဆုိးကုိ ေျမျမႇဳပ္ သၿဂိဳလ္ပစ္ရမယ္။ ဒီလုိလုပ္ဘုိ႔ဆုိတာ အၾကမ္းဖက္တဲ့စနစ္နဲ႔ သြားလုိ႔မရဘူး။ အၾကမ္းမဖက္တဲ့စနစ္နဲ႔ သြားမွရမယ္။ က်မ သင္ခန္းစာရ လုိက္တာက အၾကမ္းဖက္ေတာ္လွန္တုိင္း အာဏာရွင္ၿပန္ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ သာဓကပဲ။ ဒါကုိ က်မလက္မခံေတာ့ဘူ။ အၾကမ္းမဖက္တဲ့ လမ္းစဥ္နဲ႔ ဒီမုိကေရစီကုိ ထူေထာင္မယ္။ တုိင္းျပည္ကုိထူေထာင္မယ္။ ႏုိင္ငံသားေတြဘ၀လုံျခံဳေအာင္စီမံမယ္။ က်မကုိ ခ်စ္တဲ႔သူေတြသာ လွ်င္မကဘူး။ မုန္းတဲ႔သူေတြအတြက္လည္းတုိးတက္ႏုိင္ေရးကုိဦးတည္မယ္။ အားလုံး … အားလုံး …လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသားေတြအားလုံးအတြက္က်မႀကိဳးစားခ်င္တယ္။ အေရးႀကီးဆုံးတခ်က္က အာဃာတေတြဖယ္ေဖ်ာက္ပါ။ ဒါအလုပ္မျဖစ္ဘူး။ အျပန္အ လွန္သတ္ျဖတ္မႈေတြ အလုပ္မျဖစ္ဘူး။ တုိင္းျပည္နစ္နာလွပါတယ္။ ဒီလုိေျပာလုိက္လုိ႔ က်မက မစာမနာေျပာတယ္လုိ႔ မယူဆပါနဲ႔။ က်မ ကုိယ္တုိင္လည္း ဘယ္ေလာက္ထိနစ္နာခဲ႔တယ္ဆုိတာ အားလုံးသိပါတယ္”
သမၼတေလာင္းအတြက္ မဲဆြယ္စည္းရုံးေရးခရီးစဥ္တေလွ်ာက္မွာ သူမကုိအားေပးၾကတဲ့ ပရိတ္သတ္ႀကီးဟာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါပဲ။ လူထုဟာ သူမကုိ အားကုိးတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဒီၾကားထဲမွာ ခ်ားေတလာလက္ထက္အသတ္ခံခဲ႔ရတဲ့ မိသားစု၀င္ေတြဟာ ခ်ားေတလာ ကုိေထာက္ခံခဲ႔တဲ့ အင္အားစုေတြ တပ္သားေဟာင္းေတြကုိ လက္တုန္႔ျပန္လုိၾကတယ္။ အၾကမ္းဖက္လုိၾကတယ္။ ဒီကိစၥကုိ ကုိင္တြယ္ ေျဖရွင္းရာမွာ သူမရဲ႕ေျဖရွင္းပုံေလးဟာ အတုယူစရာပါ။ အဲဒီ႔မိသားစုေတြကုိစုေ၀းေစခဲ႔ၿပီး ထပ္တူ၀မ္းနည္းေက်ကြဲတယ္။ ေကာင္းရာဘုံဘ၀ ေရာက္ဘုိ႔ဆုေတာင္းတယ္။ ေနာက္တခါဒါမ်ိဳးအျဖစ္ဆုိးေတြနဲ႔ မၾကဳံေတြ႕ရဘုိ႔ဆုေတာင္းတယ္။ က်န္ရွိေနတဲ့မိသားစု၀င္ေတြကုိ ေမးခြန္း ေမးတယ္။
“ေသဆုံးသြားတဲ႔သူေတြဟာ ေကာင္းရာဘုံဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရြင္ေနၾကေလာက္ပါၿပီ။ က်န္ေနေသးတဲ႔သူေတြ ဘာဆက္လုပ္ၾကမလည္း လက္ တုန္႔ ျပန္ရင္းနဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ကုိျပန္သြားရင္း အငတ္ခံႀကမလား။ တုိင္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကုိ လုပ္ၾကမလား။ ေရြးခ်ယ္ႀကရေအာင္။ လက္တုန္႔ျပန္တုိက္ခုိက္ျခင္းေႀကာင္႔ရရွိလာမယ့္ ခံစားရမယ့္အက်ိဳးဆက္က စိတ္အာသာေျပျခင္းတခုပါပဲ။ က်န္တာ ဘာမွအက်ဳိးအျမတ္ မရွိပါဘူး” က်န္ရွိေနႀကတဲ့ အားလုံးေသာမိသားစု၀င္ေတြဟာ သူနဲ႔အတူ ထပ္တူခံစားခဲ႔ရတယ္။ သူမက ပရိပ္သတ္ကုိ ေမးခြန္းေမးခဲ႔တယ္။
“က်မတုိ႔တေတြ ငုတ္တုတ္အငတ္ခံၾကမလား … ….(မခံပါဘူး)
“က်မတုိ႔တေတြ မလုံျခဳံတဲ့ဘ၀ေတြနဲ႔ ေနခ်င္ႀကသလား … ….. (မေနခ်င္ပါဘူး)
“အဲဒီေတာ့ တုိင္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကုိ ၀ုိင္း၀န္းႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ရေအာင္ပါ …”
၂၀၀၆ ခု၊ ဇန္န၀ါရီလ ၁၆ ရက္ေန႔မွာေတာ့ အယ္လင္ဂြၽန္ဆင္ဆာလိဟာ အာဖရိကတုိက္မွာ ပထမဆုံးအမ်ိဳးသမီးသမၼတအျဖစ္ လုိက္ေဘး ရီးယားႏုိင္ငံလူထုက ေရြးခ်ယ္ခဲ႔ပါတယ္။ သူမရဲ႕သမၼတသက္တမ္းကာလအတြင္းမွာ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံကုိ လြတ္လပ္မႈ၊ တရားမွ်တမႈ၊ တန္းတူညီမွ်မႈဆုိတဲ့မူေတြကုိင္ဆြဲၿပီး အေထြေထြျပႆနာေတြကုိ ရင္ဆုိင္ေၿဖရွင္းခဲ႔ပါတယ္။၂၀၁၀ မွာေတာ့ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕ႏုိင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမဴတ္ႏွံေငြဟာ ေဒၚလာ ၁၄ ဘီလွ်ံျဖစ္လာခဲ႔ပါတယ္။ GDP တုိးတက္မႈႏႈန္းဟာ ၅ ရာႏႈန္းမွ ၉.၅ ရာခုိင္ႏႈန္းၾကားကုိေရာက္ရွိလာခဲ႔တယ္။
၂၀၁၀ မွာTmes မဂၢဇင္းကေန သူမကုိ ကမာၻ႔အေကာင္းဆုံးအမ်ိဳးသမီးေခါင္းေဆာင္လုိ႔ သတ္မွတ္ေပးခဲ့တယ္။ သူမနဲ႔အင္တာဗ်ဴးမွာ မွတ္သားစရာေကာင္းတဲ့စကားေလးကေတာ့ …..
“က်မ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံတုိးတက္ဘုိ႔အတြက္ ေပးလာတဲ႔အခြင္႔ေရးေတြကုိ မလြတ္တန္းအသုံးခ်ခဲ့တယ္။ ဒီအေတာအတြင္းေတြမွာ အႏၱရာယ္ေတြလည္း ရင္ဆုိင္တုိးခဲ႔ရတယ္။ မတတ္ႏုိင္ဘူး။ ဒီလမ္းေတြမွ မေရြးခ်ယ္ရင္ တျခားလမ္းကၾကမ္းတယ္ဆုိပါေတာ့။ က်မ ခ်ား ေတလာနဲ႔ မဲယွဥ္ၿပိဳင္ေရြးဘုိ႔ဆုံးျဖတ္တုန္းက က်မကုိ တားတဲ့သူေတြရွိခဲ႔တယ္။ အႏၱရာယ္မ်ားတယ္၊ မယုံၾကည္ရဘူး စသျဖင္႔ေပါ႔ေလ။ တကယ္လည္းျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ က်မ တခါ ျပည္ပကုိ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ႔ရျပန္တယ္။ ဒါေပမဲ႔စဥ္းစားႀကည့္မိတယ္။ ဒီလုိလမ္းကုိမွမေရြး ခ်ယ္ရင္ က်န္တဲ႔လမ္းေတြက တုိင္းျပည္အထိနာမယ္။ မေသခ်ာမႈ မ်ားတယ္။ ဒါ႔ေႀကာင့္ က်မသမၼတအျဖစ္ ၀င္ေရာက္အေရြးခ်ယ္ခံ ဘုိ႔မွာလည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး အေရြးခံခဲ႔တယ္”
သူမရဲ႕သမၼတ သက္တမ္းကာလအတြင္းမွာ သူမအေက်နပ္ဆုံးလုပ္ရပ္ကေတာ့ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကုိ အေကာင္းဆုံးလုပ္ ေဆာင္ေပးျခင္းျဖင္႔ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ဆုိးကုိ အဆုံးသတ္ေစခဲ႔တာပဲလုိ႔ ဆုိပါတယ္။
လုိက္ေဘးရီးယားႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသမီးသမၼတ အယ္လင္ဂြၽန္ဆင္ဆာလိကုိ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ႏုိဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ျခင္း ခံရပါတယ္။ သူမဟာ ယခုဆုိရင္ သားသမီးေလးေယာက္မိခင္ ေျမး ၁၁ ေယာက္ရဲ႕အဖြားဘ၀နဲ႔ တုိင္းျပည္တာ၀န္မ်ားကုိထမ္းေဆာင္ရင္း ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္လွ်က္ရွိပါတယ္။ လုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံ ၿမိဳ႕ေတာ္မြန္႐ုိးဗီးယားၿမိဳ႕ကုိအခုခ်ိန္မွာသြားႀကည္႔မယ္ဆုိရင္ေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီး ေတြ တထိန္ထိန္၊ ကားေတြတ၀ီ၀ီ၊ တုိက္တာအေဆာက္ဦ အေကာင္းစားေတြနဲ႔ အလုပ္လက္မဲ့ ၈၆ ရာခုိင္ႏႈန္းရွိခဲ႔တဲ့တုိင္းျပည္ဟာ အခု ေတာ့ အလုပ္အကုိင္ ကုိယ္စီနဲ႔ …။
အတိတ္ကသမုိင္းေတြဟာလုိက္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕စက္ရုံေတြေပၚကထြက္လာတဲ့ မီးခုိးလႈိင္းမ်ားနဲ႔လြင့္ေမွ်ာရင္း ႏုိဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုရွင္ သမၼတ အယ္လင္ဂြၽန္ဆင္ဆာလိရဲ႕စကားလုံးေတြက ပဲ႔တင္သံထပ္လ်က္။ အာဃာတတရားနဲ႔ လက္တုန္႔ျပန္ျခင္းဟာ စိတ္အာသာ ေျပေပ်ာက္ဘုိ႔ကလြဲလုိ႔ တုိင္းျပည္တုိးတက္ေရးကုိ အက်ိဳးမျဖစ္ထြန္းဘူးတဲ့ ..။
>>>Read more>>> >>

Friday 18 November 2011


Burma Project USA ကို တည္ေထာင္သူ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီေရးကြ်မ္းက်င္သူႏွင့္န္မာႏိုင္ငံတြင္ (မ်ားေသာအားျဖင့္) ရဟန္းဘ၀ျဖင့္ ( ၈ )ႏွစ္တာ ေနထိုင္ခဲ့ဖူးသည့္ မစၥတာ အလန္ ကလီးမင့္ထ္စ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့သည္မ်ားကို Comversation with Aung San Su Kyi ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ Shambhala Sun, September 1997 တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။ ထင္ရွားသည့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ဦး၏ ဗုဒၶဘာသာအျမင္မ်ားကို သိရွိႏိုင္ေစရန္ မိတ္ဆက္ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။ ကြ်န္မက ေကာင္းေအာင္ လုပ္ဖို႕ပဲ အားစိုက္ၾကိဳးစားျဖစ္ပါတယ္။(ရယ္လ်က္) ဒါကလည္း ကြ်န္မအေမက ကြ်န္မကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တဲ့ နည္းလမ္းပါပဲေလ။ ေျပာရရင္ေတာ့ ေကာင္းမႈရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးကို ကြ်န္မအေမက အေလးထားခဲ့တာကိုး။ အခ်ိန္တိုင္း ေကာင္းေအာင္ေနႏိုင္တယ္လို႕ေတာ့ ကြ်န္မမေျပာလိုပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ ကြ်န္မၾကိဳးစားျဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္မက စိတ္တိုတတ္တယ္ရွင့္။ ဒါေပမယ့္ အခု အရင္ေလာက္စိတ္မတိုေတာ့ဘူးလို႕ ေျပာရမယ္။ ၀ိပႆနာက အမ်ားၾကီး အေထာက္အကူျပဳတယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ သူေတာ္ေယာင္တစ္ေယာက္၊ သီလေၾကာင္တစ္ေယာက္လို႕ ထင္မိတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္မစိတ္တိုမိတုန္းဆိုတာ ကြ်န္မ၀န္ခံပါတယ္။

မသိနားမလည္တာ၊ ရိုးရိုးသားသားမွားမိတာေလးေတြကို ကြ်န္မက နားလည္ေပးႏိုင္ေပမယ့္ သီလေၾကာင္ သေဘာမ်ိဳးကိုေတာ့ ကြ်န္မ နည္းနည္းေလးမွ သည္းမခံႏိုင္ဘူး။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မ သတိပ႒ာန္ တရားပြားမ်ားမွ ျဖစ္မယ္ေလ။ ကြ်န္မ စိတ္တိုေနၿပီဆိုရင္ “ေအာ္ ငါစိတ္တိုေနပါလား ”လို႕ သိေနရမယ္။ ကြန္မကေတာ့ စိတ္တို ေနတဲ့ ကြ်န္မကိုယ္ကို ရႈမွတ္လိုက္တာပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ “ငါစိတ္တိုေနတယ္ ငါစိတ္တိုေနတယ္” လို႕ ကြ်န္မဘာသာ ကြ်န္မ ရြတ္ဆိုျဖစ္တယ္၊ အဲဒီလုိ ကြ်န္မရဲ႕ ေဒါသကို ကြ်န္မထိန္းခ်ဳပ္ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ေဒါသကို ဆက္မပြားေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ပါတယ္။

အလန္ကလီးမင့္ထ္ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာက ဘုရားဆုပန္ထားတယ္ ဆိုတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏုကို အင္တာဗ်ဴးခဲ့တယ္ဗ်၊ သူ႕ကို ကြ်န္ေတာ္က “ တပ္မေတာ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ အမိန္႕ေပးခြင့္ရွိတဲ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ေဗာဓိသတၱအျဖစ္ ဘုရားဆုပန္ထားတာ ဘယ္လိုမ်ိဳးျဖစ္ေလမလဲ ” လို႕ ေမးေတာ့ ဦးႏုက (ကြ်န္ေတာ္အမွတ္မမွားဘူးဆိုရင္) “ အဲဒါဟာ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးၾကီးတစ္ခု၊ အျမဲတမ္း သီလပိုင္းဆိုင္ရာ အၾကပ္အတည္းၾကီး တစ္ခုေလာက္နီးနီးပဲ”လို႕ ေျဖခဲ့တယ္ဗ်။ သူေျပာတာက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေကာင္း တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းေတြကို အသံုးျပဳဖို႕ တာ၀န္ရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတာဟာ သဟဇာတမျဖစ္လွဘူးတဲ့ဗ်။ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႕ေရာ အဲဒီလို အၾကပ္အတည္းမ်ိဳး ခံစားရပါသလား။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မခံစားရပါဘူး၊ ကြ်န္မအေနနဲ႕ အၾကပ္အတည္းမျမင္ပါဘူး၊ ကြ်န္မက ဘုရားဆုပန္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ိဳးမွာ ရွိေနတယ္လို႕ မထင္ဘူးေလ။ ကြ်န္မရဲ႕ ပထမရည္သန္ခ်က္က ေလာကေရးရာမ်ားမွာ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ဥပေဒသေတြအတိုင္း လိုက္နာက်င့္သံုးဖို႕ပါပဲ။ တကယ္လည္း ကြ်န္မ တရားအားထုတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကလည္း ကြ်န္မတို႕ လူသားအားလံုးမွာ မ်က္ကြယ္ျပဳလို႕မရတဲ့ ဘာသာေရးအတိုင္းအတာ တစ္ခုေတာ့ ရွိရမယ္လို႕ ကြ်န္မကိုယ္တိုင္က ယံုၾကည္ေနလို႕ပါ။ ေျပာရရင္ေတာ့ အသက္အရြယ္ေထာက္လာတဲ့ ေနာက္ပိုင္း အခ်ိန္ေတြမွာ ဘာသာေရးထဲမွာ ႏွစ္ၿပီး အားထုတ္ရမယ့္ သာမန္ဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္အျဖစ္ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ စဥ္းစားထားပါတယ္။

အလန္ကလီးမင့္ထ္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဘ၀ကို ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လိုက္ရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ပုဂၢလိကတိုးတက္မႈအေပၚမွာ ထူးျခားတဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြကို ျဖစ္ေပၚလာေစတဲ့ အလြန္အေရးၾကီးတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြ၊ ပုဂၢိဳလ္ေရး သင္ခန္းစာေတြက ဘာေတြမ်ားျဖစ္မလဲ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရိုးရိုးေလးပါပဲ။ ဘ၀မွာ ကြ်န္မဘာေလ့လာၿပီးၿပီလဲဆိုေတာ့ “အၾကီးမားဆံုးဆင္းရဲမႈကို ေပးတာဟာ မိမိတို႕ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ မွားယြင္းတဲ့ အျပဳအမူပဲ” ဆိုတာပါ။ တစ္ျခားလူက လုပ္လို႕မရပါဘူး။ ဒါကလည္း ကြ်န္မၾကီးျပင္းလာရတဲ့ ဘ၀အေျခအေနေၾကာင့္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကြ်န္မအေမက ကြ်န္မကို “အမွားလုပ္တာဟာ ဘာေကာင္းက်ိဳးမွ မေပးဘူး ” ဆိုတဲ့ ဥပေဒသကိုပဲ ကြ်န္မကို သြန္သင္ေပးခဲ့တာပါ။

ကြ်န္မကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳအရလည္း အဲဒီအတိုင္းပဲ အမွန္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ “အျခားလူေတြက ရွင့္ကို ဆိုးက်ိဳးျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို႕မရဘူး ” ဆိုတဲ့ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ အျမင္မ်ိဳး ရွင့္မွာ ရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူတုိ႕က ရွင့္ကုိ ျခိမ္းေျခာက္လို႕လည္း မရဘူးေပါ့။ ရွင့္အေနနဲ႕ အျခားလူေတြအေပၚမွာ ေမတၱာတရား မထားေတာ့ဘူးဆိုရင္ ရွင္လည္း ခ်မ္းသားမယ္လို႕ေတာ့ မထင္ပါဘူးရွင္။

အလန္ကလီမင့္ထ္ ခင္ဗ်ားကိုယ္ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုလူစားမ်ိဳးလို႕ သတ္မွတ္မလဲ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အင္း တစ္ခါတစ္ရံမွာ တစ္ျခားလူေတြက ကြ်န္မကို ျမင္တာနဲ႕ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မျမင္တာ မတူတတ္ဘူးရွင့္။ ဆိုၾကပါစို႕ ကြ်န္မကို သတၱိေကာင္းလိုက္တာလို႕ ေျပာၾကတဲ့ကိစၥေလ၊ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ “သတၱိေကာင္းၾကီး”လို႕ တစ္ခါမွ မေတြးမိပါဘူး (---------) ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ ထူးျခားတဲ့ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္လည္း မျမင္မိပါဘူး၊ ကြ်န္မကိုယ္ ကြ်န္မျမင္မိတာကေတာ့ ၾကိဳးစားေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ပါ။ ကြ်န္မ ဘယ္ေတာ့မွ အရႈံးမေပးပါဘူး။ ကြ်န္မက “အရႈံးမေပးဘူး ” လို႕ ေျပာတဲ့အခါ ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ အေလွ်ာ့မေပးဘူး လို႕ ေျပာေနတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး၊ အဓိကအေျခခံအားျဖင့္ ကြ်န္မဟာ ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႕ ၾကိဳးစားတဲ့ ေနရာမွာ အရႈံးမေပးဘူး လို႕ ဆိုလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။အလန္ကလီမင့္ထ္ ဆိုေတာ့ စိတ္ဓါတ္ၾကံ႕ခိုင္မႈ သို႕မဟုတ္ ပါရမီအဓိ႒ာန္တရားလို႕ ေျပာရမယ့္ ဒီအဇၥ်တၱေမာင္းႏွင္အားကပဲ ခင္ဗ်ားကို ဘာဆိုတာ သတ္မွတ္ၾကမွာေပါ့။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဟုတ္ပါတယ္။ လူေတြကေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ၾကံ႕ခိုင္မႈနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ားၾကီးေျပာေနၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ စိတ္ဓါတ္ၾကံ႕ခိုင္သူၾကီးရယ္လို႕လည္း မထင္မိပါဘူး၊ ကြ်န္မဟာ “ၾကိဳးစားေနသူတစ္ေယာက္”လုိ႕ပဲ ထင္ပါတယ္ရွင္။

အလန္ကလီးမင့္ထ္ ဗုဒၶ၀ိပႆနာတရားက ခင္ဗ်ားအေပၚမွာ ဘယ္လိုသက္ေရာက္မႈရွိသလဲဗ်။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ စိတ္ပ်ိဳးေထာင္မႈပံုစံတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပညာေရးနဲ႕ ျဖဴစင္ေရးလမ္စဥ္တစ္ခုပါ။ အေျခခံအားျဖင့္ေတာ့ သတိေလ့က်င့္မႈပါပဲ။ ရွင္ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ သတိရွိရွိ သိေနရင္ ရွင့္အေနနဲ႕ မစင္ၾကယ္တာေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္တာေပါ့။

အလန္ကလီမင့္ထ္ ေန႕စဥ္ က်င့္၀တ္တစ္ခုအျဖစ္ တရားထိုင္ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္အရာက ခင္ဗ်ားကို တြန္းအားေပးသလဲဗ်။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကြ်န္မ တရားထိုင္ျဖစ္တဲ့ အဓိက အေၾကာင္းကေတာ “ကြ်န္မလုပ္သင့္တယ္လို႕ ထင္တာကို ( မၿမဲမႈ အနိစၥသေဘာကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် နားလည္ဖို႕ သတိပ႒ာန္ပြားမ်ားမႈလိုမ်ိဳး ) လုပ္ေနတယ္ ” လို႕ သိတဲ့ အသိက ရလာတဲ့ စိတ္ေက်နပ္မႈေလးပါပဲ။ ကြ်န္မမွာ ဘ၀နဲ႕ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အလြန္ရိုးရွင္းတဲ့ စိတ္သေဘာထားေတြပဲ ရွိပါတယ္။ ကြ်န္မအေနနဲ႕ တရားမွ်တမႈ သို႕မဟုတ္ ေမတၱာတရားဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႕ ကြ်န္မ လုပ္သင့္တယ္လို႕ ထင္တဲ့ တစ္စံုတစ္ရာရွိရင္ အဲဒါကို ကြ်န္မလုပ္မွာပါ။

အလန္ကလီမင့္ထ္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အဇၥ်တၱအတြင္းသားအသစ္ေတြကို ရွာေဖြတဲ့ေနရာမွာ ၀ိပႆနာက ဘယ္လို အေထာက္အကူျပဳသလဲ။ ၀ိပႆနာဆိုတာ မိမိကိုယ္ကိုယ္ ရွာေဖြျခင္းလုပ္ငန္းစဥ္တစ္မ်ိဳးလား။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၀ိပႆနာဆိုတာ မိမိကုိယ္ကိုယ္ရွာေဖြျခင္းလား စိတ္သန္စြမ္းေရးလား ဆိုတာ ကြ်န္မမသိပါဘူး။ ကြ်န္မကို သင္ၾကားေပးတာကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရိုးသားဖို႕ပါပဲ။ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ကြ်န္မမွာ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႕ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာတဲ့ အေလ့အက်င့္ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မမွာ ကြ်န္မကိုယ္တိုင္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အသစ္ေတြ႕ရွိခ်က္ တစ္စံုတစ္ရာမရွိပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ၀ိပႆနာကေတာ့ မွန္ကန္တဲ့(သမၼာမဂၢင္)လမ္းကို လိုက္ဖို႕ ေလာကုတၱရာခြန္အားကို ေပးပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မအတြက္ ၀ိပႆနာဆိုတာ ဘ၀ေနနည္းတစ္ခုပါပဲ။ ဘာျဖစ္လို႕ဆိုေတာ့ ၀ိပႆနာအားထုတ္တယ္ဆိုတာက သတိတရားကို ပြားမ်ားၿပီး စိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ သင္ယူေနရတာမို႕ပါ။ ဒီသတိတရားက ေန႕စဥ္ဘ၀ထဲမွာ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေနမွာပါ။ ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ ဒါဟာ ၀ိပႆနာတရားရဲ႕ လက္ေတြ႕အက်ဆံုး အက်ိဳးေက်းဇူးတစ္ခုပါပဲ။ ကြ်န္မရဲ႕ သတိအာရံုေတြ ျမင့္မားလာတယ္ေလ။ ခုဆို ကြ်န္မဟာ အလုပ္လုပ္တဲ့ ေနရာမွာ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆ လုပ္မိ ကိုင္မိတာေတြ နည္းလာပါတယ္။

အလန္ကလီမင့္ထ္ ၀ိပႆနာကို ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုသင္ယူေလ့လာခဲ့ပါသလဲ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကြ်န္မ မဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာကို သြားခဲ့တယ္ရွင့္။ ဒါေပမယ့္ ဒါကလည္း ဟုိလြန္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္မ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ အရြယ္ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာတဲ့ တစ္ေခါက္ကပါ။ ေျပာရရင္ေတာ့ ထိထိေရာက္ေရာက္ တရားမထိုင္ျဖစ္ပါဘူး။ တကယ္တမ္း ၀ိပႆနာကို အားစိုက္ပြားမ်ားျဖစ္တာကေတာ့ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ကာလႏွစ္ေတြမွာပါ။ စာအုပ္ေတြကို အမွီျပဳၿပီး အားထုတ္ခဲ့ရပါတယ္၊ ဆရာေတာ္ ဦးပ႑ိတရဲ႕ “ ဒီဘ၀ဒီခႏၶာမွာ” ဆိုတဲ့ စာအုပ္က အမ်ားၾကီး အေထာက္အကူေပးခဲ့ပါတယ္။

အလန္ကလီမင့္ထ္ “အခါအားေလ်ာ္စြာ ခင္ဗ်ားဟာ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ ဆရာေတာ္ဦးပ႑ိတရဲ႕ ေက်ာင္းကိုသြားၿပီး ဆရာေတာ့္ကို ဂါရ၀ျပဳေလ့ရွိတယ္ လို႕ သိရပါတယ္။ ခင္ဗ်ားအတြက္ အေထာက္အကူျပဳတဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားအခ်ိဳ႕ကို မွ်ေ၀ေပးပါလား။”

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ “ဆရာေတာ္က ကြ်န္မကို ေဟာၾကားခဲ့သမွ် မွတ္မိေနတယ္ရွင့္။ အေရးၾကီးဆံုးေဒသနာတစ္ခုကေတာ့ သတိတရားကို အပိုလုပ္မရဘူးဆိုတာပဲ။ ဆရာေတာ္ မိန္႕တာက “ကြ်န္မတို႕အေနနဲ႕ ပညာေတြ ၀ီရိယေတြ အမ်ားၾကီး ရွိလို႕ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သတိကိုေတာ့ အပို လုပ္မရဘူး”တဲ့။ အင္း ကြ်န္မလည္း ဒီလြန္ခဲ့တဲ့ (၇)ႏွစ္အတြင္း (ရယ္လ်က္) တကယ့္ကို သတိတရား ပြားမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆရာေတာ္က ကြ်န္မကို စကားေျပာတဲ့အခါ ေစ့စပ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို ဦးတည္မယ့္ စကားကိုပဲ စူးစိုက္ေျပာဆိုဖို႕ အၾကံျပဳခဲ့ပါေသးတယ္။ ကြ်န္မေျပာသင့္တဲ့ စကားဟာ နားေထာင္သူအတြက္ အမွန္လည္း ျဖစ္မယ္။ အက်ိဳးလည္း ရွိမယ္။ နား၀င္လည္း ခ်ိဳရမယ္ေပါ့ေလ။ ဆရာေတာ္က ဗုဒၶအလိုေတာ္က် စကားႏွစ္ခြန္းရွိပါတယ္ တဲ့။ မွန္လည္းမွန္၊ အက်ိဳးလည္းရွိ ၊လက္ခံဖြယ္လည္း ျဖစ္တဲ့ စကားနဲ႕ မွန္လည္း မွန္၊ အက်ိဳးလည္း ရွိ သို႕ေသာ္ လက္ခံႏိုင္ဖြယ္ မရွိတဲ့ နား၀င္မခ်ိဳတဲ့ စကားေတြေပါ့ရွင္။

အလန္ကလီမင့္ထ္ “ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ အျခားေသာ ဂိုဏ္းဂဏ ဘာသာတရားေတြဆီကေန သင္ယူ ေလ့လာဖို႕ စိတ္ကို ဖြင့္ထားတာမ်ိဳး။ မွ်မွ်တတ ျဖစ္ေအာင္ ေဆာက္တည္ ထားတာမ်ိဳး ရွိပါသလား။”

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ “ကြ်န္မက ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္ဆိုေပမယ့္ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာနဲ႕ ၀ဇိရယာန ဗုဒၶဘာသာေတြကိုလည္း ေလးစားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မက အျခားေသာ ဘာသာတရားမ်ားကိုလည္း ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေလးစားပါတယ္။ ကြ်န္မစိတ္ထဲမွာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္က အျခားလူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘာသာတရားကို အထင္အျမင္ေသးခြင့္ရွိတယ္လို႕ မျမင္မိပါဘူး။ ကြ်န္မက တစ္ျခားလူေတြရဲ႕ ဘာသာေရးအေတြ႕အၾကံဳနဲ႕ အျမင္ေတြကို နားေထာင္ဖို႕ အလြန္စိတ္၀င္စားပါတယ္။ ကြ်န္မကို သင္ၾကားေပးဖို႕ အသင့္ျဖစ္ေနတဲ့ လူေတြမ်ားစြာဆီက ကြ်န္မ အမ်ားၾကီး သင္ယူရပါဦးမယ္။”

အလန္ကလီမင့္ထ္ “ ခင္ဗ်ားေလးစားတဲ့ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အသြင္လကၡဏာေတြက ဘာေတြမ်ားျဖစ္မလဲဗ်”

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ “ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာမွာ ေထရ၀ါဒထက္ ပိုၿပီး ကရုဏာတရား အေၾကာင္းေျပာၾကတယ္။ ကြ်န္မအဲဒါေလးကို သေဘာက်တယ္။ ကြ်န္မတို႕ ဒီေန႕ကမၻာမွာ ကရုဏာတရား အမ်ားၾကီး လိုေနတာဆိုေတာ့ေလ။ တကယ္ေတာ့ ကရုဏာတရားဆိုတာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာရဲ႕ သြန္သင္ခ်က္ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုပါပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မက ကရုဏာတရားေတြ တကယ္လက္ေတြ႕ အေကာင္အထည္ ေပၚလာေအာင္ ကြ်န္မတို႕ကမၻာ့ျပည္သူေတြ ေဆာင္ရြက္ၾကတာကို ပိုၿပီး ျမင္ခ်င္တာပါပဲရွင္။
 
၀န္ခံခ်က္။ ။ ဤေဆာင္းပါးကုိ  ဓမၼဂၤါ၏ ေဖ့စ္ဘုတ္ခ္မွာ ေကာ္ပီကူးလာကာ ေဖၚျပျခင္းျဖစ္သည္
>>>Read more>>> >>

Tuesday 15 November 2011

ဂ်က္ လီ ေျပာျပတဲ့ ေငြတစ္က်ပ္ရဲ႕ စြမ္းအား (၂)



တစ္ခ်ိန္မွာ တစ္ယြမ္ပဲ
One Foundation ရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က အေတြးအေခၚက ရိုးရွင္းပါတယ္။ ေသးေသးေလးကေန ႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္ ေတြးပါတဲ့။ တရုတ္ျပည္မွာ စလုပ္ေနတဲ့ လီက လူတိုင္းထံကေန လစဉ္ လတိုင္း တစ္လ တစ္ယြမ္ (၁၅ ဆင့္) ေကာက္ခံဖို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္။ သူက အဖြဲ႔အစည္းကို တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ကူညီေနၾကတဲ့ မိသားစုႀကီး တစ္ခုအျဖစ္ ခိုင္းႏိႈင္းေလ့ ရွိပါတယ္။

“လူေတြဟာ သူတို႔ေတြရဲ႕ အိပ္ကပ္ထဲကို ႏိႈက္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာကို ခင္ဗ်ား မၾကာခဏ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္”လုိ႔ သူက ဆိုပါတယ္။ သူတို႔ေတြက သူတို႔ အစိုးရေတြကိုပဲ အျပစ္တင္တတ္ၾကတယ္။ သူတို႔ အက်ိဳးအျမတ္ ႀကီးႀကီးမားမား ပါတဲ့ ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြက ပို ရက္ေရာသင့္တယ္လို႔လည္း ေျပာၾကတယ္။

“တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ကူညီတယ္ဆိုတာ တသီးပုဂၢလေတြႏွင့္ စတယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ေပးလွဴဖို႔ဆိုတာ လူတိုင္းရဲ႕ တာဝန္ပဲေလ။ လူတိုင္း လူတိုင္းက လစဉ္လတိုင္း တစ္ယြမ္စီ ေပးလွဴၾကမယ္ဆိုလွ်င္ ေဒၚလာ ဘီလ်ံေပါင္းမ်ား ျဖစ္လာမွာေပါ့ဗ်ာ။”

အဲဒီအယူအဆကို လက္ေတြ႔ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ One Foundation ေပါင္းစည္းမႈက႑ႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ေဆာင္ရြက္ေနပါၿပီ။ ဥပမာ - ကမၻာ့ ေရွ႕ေဆာင္ B2B အြန္လိုင္း စီးပြားေရး ကုမၼဏီ alibaba.com ကို ပူးတြဲတည္ေထာင္သူ တရုတ္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ ဂ်က္ မက သူမ ကုမၼဏီရဲ႕ အြန္လိုင္း ေငြေပးေခ်မႈ စနစ္ ျဖစ္တဲ့ AliPay ကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕အစည္းကို တစ္ျပား တစ္ခ်ပ္ မယူပဲ အသုံးျပဳခြင့္ေပးဖို႔ သေဘာတူထားၿပီးပါၿပီ။ လက္ေတြ႔က်က် ေျပာရလွ်င္ေတာ့ ဒီ သေဘာတူညီမႈက အရမ္းနည္းပါးတဲ့ အလွဴေငြေလးေတြဟာ ဝန္ေဆာင္ခက ဝါးမ်ိဳးတာ မခံရေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုလိုတာပါ။ 

ဂ်က္လီႏွင့္ သူ႔ အဖြဲ႔ဟာ တရုတ္ျပည္ ျပင္ပက အြန္လိုင္း ေငြေပးေခ်မႈ လုပ္ငန္းေတြကိုလည္း အလားတူ လုပ္ေဆာင္လာေစဖို႔ ႀကိဳးစား စည္းရုံးေနၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ တစ္ယြမ္ အယူအဆက ကမၻာတစ္လႊား ၾကယ္ျပန္႔သြားႏိုင္တယ္ေလ။ 

အဖြ႔ဲဟာ ၁၈လ ေက်ာ္ေက်ာ္ ကာလမွာပဲ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁၆ သန္းေလာက္ ရရွိခဲ့ပါၿပီ။ ဂ်က္လီရဲ႕ ရိုးစင္းတဲ့ အယူအဆကို မွန္ေၾကာင္း သက္ေသျပေနတာပါ။ ယူနန္ ငလ်င္ႏွင့္ ၂၀၀၈ ခုအေစာပိုင္းမွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ တရုတ္ျပည္ ေတာင္ပိုင္း ေနရာအမ်ားစုကို တုန္႔ဆိုင္း ရပ္တန္႔သြားေစခဲ့တဲ့ ႏွင္းမုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ျခင္းမ်ား အပါအဝင္ သဘာဝကပ္ေဘး ကူညီကယ္ဆယ္ေရး အလုပ္ အမ်ားအျပားကို အဖြဲ႕က ကူညီခဲ့ၿပီးပါၿပီ။

One Foundation ဟာ “သင့္ ႏွလုံးသားထဲက ေနမင္းေရာင္” (Sunshine in Your Heart) တို႔လို ေရရွည္ စီမံကိန္းေတြမွာလည္း ပါဝင္လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ အဲဒီ အစီအစဉ္က တရုတ္ျပည္က စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ စိတ္က်န္းမာေရး ပညာေပးႏွင့္ အတိုင္ပင္ခံ ဌာနေတြကို ျမွင့္တင္ေပးတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တရုတ္ျပည္ တဝွမ္းမွာ ရွိတဲ့ တကၠသိုလ္ေတြမွာ ႏွီးေႏွာဖလယ္ပဲြမ်ားႏွင့္ သင္တန္းမ်ားကို စည္းရုံး စီစဉ္ပါတယ္။ 

ျမန္ဆန္မႈက အေရးႀကီး
ဒီ One Foundation ဟာ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြလို လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြႏွင့္လည္း ခိုင္မာတဲ့ ဆက္ဆံေရးေတြ တည္ေဆာက္ၿပီးပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ သဘာဝကပ္ေဘး ျဖစ္လာလွ်င္ အလွ်င္အျမန္ တုန္႔ျပန္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္စြမ္း ရွိေနပါၿပီ။ 

“ျဖစ္ပ်က္တတ္တာ တစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ မၾကာခဏ ေတြးၾကည့္မိတယ္။ လူေတြ ေသၾကတယ္ဗ်ာ။ ဓာတ္ပုံေတြကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားက ေငြစလွဴပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ အလွဴေငြေတြ အဲဒီ လူေတြဆီ မေရာက္မွီ ကပ္ေဘးသင့္ၿပီးတာက ရက္အနည္းငယ္ေတာင္ ရွိေနၿပီဗ်။  အဲဒီေငြက သူတို႔ေတြဆီေကာ ေရာက္ပါရဲ႕လားဆိုတာေတာင္ မေသခ်ာဘူးဗ်ာ” လုိ႔ လီက ေျပာပါတယ္။

“ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ဆႏၵက ျပင္ဆင္ထားဖို႔၊ ေငြ အနည္းအက်ဉ္း ေဘးဖယ္ထားဖို႔ပါ။ တစ္စုံတစ္ခု ျဖစ္လာလွ်င္ အလွ်င္အျမန္ လႈပ္ရွားဖို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြ အသင့္ျဖစ္ေနေအာင္လို႔ေလ။”

လီရဲ႕ လွ်င္ျမန္မႈ လိုအပ္ခ်က္ကို စီခြ်မ္ ေျမငလွ်င္ အတြင္းမွာ အေကာင္းဆုံး သက္ေသျပ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ မႏွစ္ ေမလ ၁၂ ရက္ေန႔မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ကပ္ေဘးအေၾကာင္း သူၾကားလိုက္ရတဲ့ အခါ သူတို႔ေတြ အလွ်င္အျမန္ တုန္႔ျပန္ေဆာင္ရြက္ရမယ္ဆိုတာကို လီ သိပါတယ္။ ရန္ပုံေငြ ရွာေဖြေကာက္ခံေရး တိုက္တြန္း ႏိႈးေဆာ္ခ်က္ကို သူတို႔ ခ်က္ခ်င္း စလုပ္တယ္။ ယင္ဂ်ိဳး (Yinghua) မွာလို ေရတို ကယ္ဆယ္ေရး အတြက္ေရာ၊ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရး စီမံကိန္းေတြအတြက္ပါ ခုႏွစ္ရက္ အတြင္းမွာ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ခုႏွစ္ ဒႆမ သုံးဆယ့္ငါးသန္း ($ 7. 35) ေကာက္ခံ ရရွိခဲ့ပါတယ္။ 

လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အဖြဲ႔စည္းႀကီးေတြႏွင့္ အတူ အလုပ္လုပ္ရင္း One Foundation သည္ ခ်န္ဒူး (Chengdu) မွာ ေမလ ၁၅ ရက္ေန႔က အဖြဲ႔ေလး တစ္ဖြ႔ဲ ေထာင္လိုက္တယ္။ အဦးဆုံး လိုအပ္ခ်က္ေတြကုိ ကူညီဆက္သြယ္ႏိုင္ဖို႔ပါ။ ႏွစ္ရက္ေနေတာ့ လီ ကိုယ္တိုင္ ပထမဆုံး ျဖည့္ဆည္း ေထာက္ပံ့ပစၥည္းေတြ ပုိ႔ေဆာင္မႈကို လက္ပါေစာင့္ေရွာက္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းစဉ္ တစ္ခုလုံး ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ရွိတယ္ဆိုတာ ေသခ်ာဖို႔ရာ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာ စာရင္းစစ္ ကုမၸဏီျဖစ္သည့္ ဒီလြိဳက္ (Deloitte) က စာရင္းစစ္ ႀကီးၾကပ္ေရး အဖြဲ႔ကို ဖြဲ႔စည္းလိုက္ပါတယ္။ ေက်းရြာအႀကီးအကဲေတြက ကူညီ ေထာက္ပံ့ပစၥည္းေတြ လက္ခံရရွိပါတယ္ဆိုတာ စာရြက္ေပၚမွာ ဝန္ခံလက္မွတ္ေရးထိုးရပါတယ္။ 

“ျပည္သူေတြကို လွဴဒါန္းၾကဖို႔ႏွင့္ ကူညီေထာက္ပ့ံမႈေတြ ေပးၾကဖို႔ ေျပာရာမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔က အစိုးရထက္ ပိုျမန္ဆန္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ၾကက္ေျခနီ အဖြ႔ဲအစည္းႏွင့္လည္း လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ တိက်တဲ့ သတင္းအခ်က္အက္ေတြကိုလည္း ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ႀကီး ရႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္”လုိ႔ လီက ေျပာပါတယ္။

တရုတ္ ၾကက္ေျခနီ အဖြဲ႔က ဝမ္ ရွဳေနာင္က ေျမငလွ်င္ လႈပ္ၿပီးေနာက္ One Foundation အဖြဲ႔ရဲ႕ ျမန္ဆန္မႈႏွင့္ သက္သက္သာသာေလး လုပ္ေဆာင္သြားမႈအေပၚ ခ်ီးၾကဴးစကားေတြ အျပည့္ ဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဂ်က္ လီႏွင့္ ေစတနာရွင္ တစ္စုဟာ ပိုၿပီးလိုအပ္မည့္ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းေတြ ေပးလွဴဖို႔ တရုပ္ျပည္ ငလွ်င္ဒဏ္သင့္တဲ့ ေနရာေတြကို ခ်က္ခ်င္းပဲ အေျပးအလႊား လာၾကတယ္။ One Foundation အဖြဲ႔ဟာ ထိခိုက္ခံရတဲ့ ေဒသေတြမွာ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ေဆာက္လုပ္ဖို႔ႏွင့္ က်န္းမာေရး ဆိုင္ရာ အေဆာက္အဦေတြ ေဆာက္လုပ္ဖို႔ ယြမ္ ႏွစ္သန္း ($ 292,000) ကို ခြဲေဝလွဴဒါန္းပါတယ္လို႔ သူမက ဆိုပါတယ္။


http://dhammawisdom.blogspot.com/2011_05_29_archive.html မွကူးယူေပၚျပပါသည္
>>>Read more>>> >>

ဂ်က္ လီ ေျပာျပတဲ့ ေငြတစ္က်ပ္ရဲ႕ စြမ္းအား (၁)




၂၀၀၄ ခု ဆူနာမီကား ဂ်က္ လီကို ထာဝရ ေျပာင္းလဲေစခဲ့၏။

အခုေတာ့ ဂ်က္ လီက ကမၻာႀကီးကို ေျပာင္းလဲေစခ်င္ေနေတာ့သည္။

ဂ်က္လီ တစ္ေယာက္ သူ႔ရဲ႕ ေလးႏွစ္အရြယ္ သမီးေလး ဂ်ိန္းကို တရိပ္ရိပ္ တက္လာေနတဲ့ ေရႏွင့္ လြတ္ေအာင္ ရုန္းကန္ေနရစဉ္ တစ္ႏွစ္အရြယ္ သမီးငယ္ေလး ေဂ်ဒါကို ခ်ီပိုးထားရတဲ့ ကေလးထိန္းကို ကူညီေပးဖို႔ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို လွမ္းေအာ္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ဒါဟာ အက္ရွင္ကား ရုပ္ရွင္ မဟုတ္ပါဘူး။ အာရွေဒသ တစ္ဝွမ္းက လူမ်ားစြာ နည္းတူ ဂ်က္ လီ တစ္ေယာက္လည္း ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၂၆ ရက္ေန႔က ရိုက္ခတ္ခဲ့တဲ့ ဆူနာမီ သဘာဝ ကပ္ေဘးႀကီး ဆိုတဲ့ လက္ေတြ႔ဘဝရဲ႕ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္ဖြယ္ အျဖစ္သနစ္ထဲမွာ ပိတ္မိေနခဲ့သည္။

တရုတ္ ကြန္ဖူး ရုပ္ရွင္မင္းသားဟာ အားလပ္ရက္ခရီး အျဖစ္ ဇနီးသည္၊ သမီးႏွစ္ေယာက္၊ ကေလးထိန္းႏွင့္အတူ ေမာ္လဒိုက္ႏိုင္ငံကို ေရာက္ေနသည္။ တနဂၤေႏြေန႔ နံနက္ (၁၀) နာရီ ထိုးၿပီးခ်ိန္ေလးမွာပဲ ဂ်က္ လီ တစ္ေယာက္ (The Four Seasons) ေဟာ္တယ္က ေရကူးကန္ အနီးတြင္ ရပ္ေနခဲ့သည္။ စိတ္လႈပ္ရွားေနၾကသည့္ သူ႔သမီးေလး ႏွစ္ေယာက္ကို ပယ္လယ္ျပင္ကို ေခၚသြားဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ။

အဲဒီေနာက္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ အရွိန္ႏွင့္ ျမင့္တက္လာေနတဲ့ ေရေတြကို သူ သတိျပဳမိသည္။ သူႏွင့္ သူ႔ကေလးထိန္းတို႔က ဂ်ိန္းႏွင့္ ေဂ်ဒါတို႔ကို ေကာက္ခ်ီၿပီး ေဟာ္တယ္ဘက္ကို ေခ်ဦး ျပန္လွည့္မိခ်ိန္မွာေတာ့ ေရေတြက ေျခမ်က္စိေလာက္ အထိ ေရာက္လာသည္။ စကၠန္႔အနည္းငယ္ အတြင္းမွာပဲ ခါးအထိ ေရာက္လာၿပီး တစ္ဆက္တည္းပင္ ေမးစိ အထိ ေရာက္လာေတာ့သည္။

လီက ဂ်ိန္းကို သူ႔ပခုံးေပၚ တင္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ဖရိုဖရဲ ျဖစ္ေနစဉ္ ေဂ်ဒါႏွင့္ ကေလးထိန္းကို ဆုပ္ကိုင္ထားတာက လြတ္ထြက္သြားသည္။ သူတို႔ေတြ ဟိုတယ္ဘက္စီ ေမ်ာ္ပါသြားစဉ္ သူ ေအာ္ၿပီး အကူအညီ ေတာင္းလိုက္သည္။ ရပ္ၾကည့္ေနသူ ေလးဦးက ေရထဲ ခုန္ဆင္းလိုက္ၿပီး ေဂ်ဒါႏွင့္ ကေလးထိန္းတို႔ကို မနစ္ျမဳပ္ခင္ ဆြဲဖမ္းထားလိုက္သည္။ လီကား ေဟာ္တယ္ျပန္ေရာက္ေအာင္ အႏိုင္ႏိုင္ ႀကိဳးစားခဲ့ရၿပီး ဇိမ္က်လွတဲ့ သူတို႔ အခန္းထဲ ေနေနခဲ့တဲ့ ဇနီးသည္ႏွင့္ ျပန္လည္ ဆုံဆည္းခဲ့ရသည္။

“လွိဳင္းလုံးႀကီးေတြ က်သြားေတာ့လည္း ဘာမွ် မက်န္ခဲ့ေတာ့ပါလား”လို႔ လီက ဆိုသည္။ “လွ်က္စစ္မီးလည္း ပ်က္သြားသည္။ ေဟာ္တယ္ ၿဂိဳဟ္တု ဖုန္းကလြဲလို႔ ဆက္သြယ္ေရး မ်ိဳးစုံလည္း ပ်က္ကုန္ေတာ့သည္။ အစားအစာ သုံးရက္စာႏွင့္ ေရ ငါးရက္စာ က်န္ေသးတယ္လို႔ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ေျပာပါတယ္ဗ်ာ”လို႔ လီက ေျပာသည္။ လီတို႔ မိသားစုေရာ တုန္လႈပ္ေနၾကတဲ့ တျခား ဧည့္သည္ ဒါဇင္ေပါင္းမ်ားစြာတို႔ ေဟာ္တယ္လ္ ဧည့္ႀကိဳခန္းမွာပင္ အိပ္ၾကသည္။ သူ႔မိသားစု အိပ္သြားေတာ့ သူက ထထိုင္ကာ ဘာေတြ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္ ဆိုတာကို ျပန္စဉ္းစားေနမိသည္။ “ဆူနာမီ ျဖစ္ခ်ိန္အထိ ကြ်န္ေတာ့္ဘဝရဲ႕ ပထမ ၄၁ ႏွစ္လုံးလုံးကို ဂ်က္ လီဆိုတာ နံပါတ္တစ္ပဲလု႔ိ ကြ်န္ေတာ့္ အေၾကာင္းကိုပဲ ေတြးၿပီး ေနလာခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾသဇာရွိရွိ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေက်ာ္ၾကားေက်ာ္ၾကား ကပ္ေဘးျဖစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ အဲဒီ ၾသဇာရွိမႈ၊ ေက်ာ္ၾကားမႈက မင့္ကို မကူညီႏိုင္ပါဘူးေလလို႔ ကြ်န္ေတာ္ အေတြးေပါက္လာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ ဘဝႏွင့္ လုပ္ခ်င္တာေတြကို စဉ္းစားမိသည္။”

၂၀၀၈ ခု ေမလ ၁၉ ရက္
တရုတ္ျပည္ အလယ္ပိုင္းက ၿမိဳ႕ ရြာေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာမွာလိုပါပဲ။ ယင္ဂ်ိဳး (Yinghua) ဟာလည္း ဂ. ၀ လႈတ္ခတ္အားရွိတဲ့ စီခြ်မ္ (Sichuan) ေျမငလ်င္ရဲ႕ ဖ်က္ဆီးျခင္းကို ခံခဲ့ရပါတယ္။ ေဒသ တစ္ဝွမ္း လူဦးေရ ၇၀,၀၀၀ နီးပါး အသက္ဆုံးရွဳံးခဲ့ရၿပီး Yinghua မွာဆိုလွ်င္ အေဆာက္အဦး အနည္းငယ္မွ်သာ မၿပိဳမပ်က္ က်န္ခဲ့ေတာ့တယ္။ ငလ်င္လႈပ္ၿပီး ေျခာက္ရက္ေျမာက္ ဒီေန႔မွာေတာ့ လမ္းေတြေပၚမွာ စစ္သားေတြ၊ လူမႈကယ္ဆယ္ေရး ေစတနာ့ဝန္ထမ္းေတြ၊ မင္တက္မိေနၾကတဲ့ အသက္ရွင္က်န္ရစ္ခဲ့သူေတြႏွင့္ ျပည့္လို႔ပါပဲ။ 


တရုတ္ျပည္ ေတာင္ပို္င္း Liukuei ၿမိဳ႕မွာ  Aug. 15, 2009 က ကူညီ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းမ်ား ဝိုင္းသယ္ေနသည့္ ဂ်က္ လီ
မ်က္ႏွာကို မဆိုသေလာက္ ဖုံးကြယ္ထားတဲ့ အျပာရင့္ရင့္ ဦးထုပ္ကို ေဆာင္းထားတဲ့ လီဟာ ႏို႔မႈန္႔ထုပ္မ်ား၊ ေဆးဗူးမ်ား၊ ရြက္ဖ်င္တဲမ်ားႏွင့္ အျခားေသာ အေရးေပၚ ေထာက္ပံ့ပစၥည္းမ်ားကို ထရပ္ကားေနာက္မွာ ဝိုင္းၿပီး သယ္ခ်ေပးေနပါတယ္။ သူနားက လူမ်ားစြာလိုပါပဲ၊ ႏွာေခါင္းပုံစံ နံပါတ္ ၁ လုိ႔ ေရးထားၿပီး ထူးျခားတဲ့ အျပဳံးမ်က္ႏွာ တံဆိပ္ပါတဲ့ အျဖဴေရာင္ One Foundation တီရွပ္ကို ဝတ္ဆင္ထားပါတယ္။ သူဟာ ရုပ္ရွင္မင္းသား တစ္ေယာက္အေပၚ ဆက္ဆံမႈမ်ိဳးကို မေမွ်ာ္လင့္ပဲ စီခြ်မ္က လူေတြကို ကူညီေပးေနၾကတဲ့ သူလိုငါလို လူမ်ားစြာထဲက တစ္ေယာက္မွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေျပာင္းလဲသြားေသာ လူတစ္ေယာက္
ဆူနာမီႏွင့္ စီခြ်မ္ ေျမငလ်င္လႈပ္ခတ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ၾကားမွာပဲ ဂ်က္ လီဟာ သူ႔ဘဝကို ေျပာင္းလဲခဲ့တယ္။ သူရဲ႕ အခ်ိန္ မ်ားစြာကို ဒီ သဘာဝကပ္ေဘးႀကီးရဲ႕ သားေကာင္ျဖစ္ၾကရရွာၿပီး ကံအေၾကာင္းမလွရွာတဲ့သူေတြကို ကူညီေရးအတြက္ ရည္စူးျမွပ္ႏွံထားပါတယ္။ ေငြခ်ည္းပဲ လွဴမည့္အစား စစ္မွန္တဲ့ ထူးျခားမႈႏွင့္ ကမၻာတစ္လႊားက တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ စြမ္းအားကို ရႏိုင္သမွ် ျဖည့္ဆည္း အသုံးခ်မႈ ျပဳႏိုင္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္း တစ္ခုကို သူ စၿပီး ဖန္တီးပါေတာ့တယ္။ 

ေမာ္လဒုိက္က သူ႔ရဲ႕ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ အေတြ႔အႀကံဳကို သတိျပဳမိၿပီး လီဟာ ေဟာင္ေကာင္က အိမ္ကို ျပန္လာကာ စြမ္းအားေတြ စိုက္ထုတ္လုိ႔ အလွ်င္အျမန္ လုပ္ေဆာင္ပါေတာ့တယ္။ ဆူနာမီ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ လီက သူ႔ဇနီးကို “ကိုယ္ေတာ့ တစ္ခုခုကို ခ်က္ခ်င္း လုပ္ရေတာ့မယ္”လုိ႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ဒါဟာ One Foundation ေမြးဖြားလာပုံပါပဲလုိ႔ သူက ဆိုပါတယ္။

၂၀၀၅ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၂ ရက္ေန႔မွာ သူဟာ ယြမ္ေငြ 500,000 ($ 73,000) ကို ဆူနာမီဒဏ္ ခံရသူေတြကို ေပးလွဴမည့္အေၾကာင္းႏွင့္ ေနာက္ထပ္ ယြမ္ေငြ 500,000 ကို ေဖာင္ေဒးရွင္း စတင္ဖို႔ သုံးမည့္ အေၾကာင္း ေၾကျငာခဲ့ပါတယ္။ အဆုံးမွာေတာ့ One Foundation ကို ဖန္တီးဖို႔ရာ အခ်ိန္ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ယူခဲ့ရပါတယ္။ တစ္ပိုင္းက လီဟာ ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားေပါင္းမ်ားစြာ ရိုက္ကူးဖို႔ ကတိေပးထားၿပီးသား ျဖစ္ေနတာရယ္၊ ေနာက္ အေၾကာင္းတစ္ခုက သူ႔ ဝန္ခံခ်က္ အတိုင္း ဘယ္က စလုပ္ရမယ္ဆိုတာ အစရွာမရခဲ့လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ အားလပ္ခ်ိန္မွာ ကမၻာတစ္လႊားက ပညာရွင္ေတြႏွင့္ စကားေျပာတယ္။ ေရာ့ခ္ဖဲလား အသင္းအဖြဲ႕လိုမ်ိဳး ပရဟိတ အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ သူ႔အခ်ိန္ကို အသုံးခ်တယ္။ ေအာင္ျမင္တဲ့ NGO (အစိုးရ မဟုတ္တဲ့ အဖြ႔ဲအစည္း) ျဖစ္ေအာင္ ဘာေတြလုပ္ရတယ္ ဆိုတာကို ေလ့လာဖို႔ပါ။ “ကြ်န္ေတာ္က ရုပ္ရွင္ေလာကကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရုတ္တရက္ႀကီး NGO ေတြရဲ႕ ကမၻာကို ရွာေဖြခဲ့ရတယ္ေလ။ ေလ့လာသင္ယူဖို႔ အခ်ိန္ လိုအပ္တာေပါ့ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ ေလ့လာခဲ့တဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ လိုအပ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ တနည္းေျပာရမယ္ဆိုလွ်င္ဗ်ာ လူေတြက အလွဴအဖြဲ႔အစည္းေတြကို ေထာက္ပံ့ေတာ့မယ္ဆိုလွ်င္ သူတို႔ ေပးလွဴလိုက္တဲ့ ေငြေတြဟာ  လိုအပ္တဲ့လူေတြဆီကို တကယ္ ေရာက္မွာပါဆိုတာ ယုံၾကည္ဖို႔ လိုအပ္တာေပါ့။ 

ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ၾကက္ေျခနီ ဂ်က္ လီ One Foundation အဖြ႔ဲကို တရုတ္ျပည္မွာ ၂၀၀၇ ခု ဧၿပီလမွာ စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ပါတယ္။ ၾကက္ေျခနီ အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ လြတ္လြတ္ကင္းကင္း အလုပ္လုပ္ေပမဲ့ အဲဒီ ဆက္စပ္ အဖြဲ႔အစည္းက သူတို႔ အဖြ႔ဲကို တရုတ္ျပည္မွာ ျပည္သူ႔ ရန္ပုံေငြရွာပြဲေတြ လုပ္ခြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔ႏွင့္ ဆက္ထားျခင္းက ျပန္႔ႏွ႔ံေရာက္ရွိႏိုင္တဲ့ သဘာဝကပ္ေဘးမ်ားရဲ႕ အတိုင္းအတာ အေျခအေနကို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ တိတိက်က် ရရွိဖို႔ ကူညီေပးပါတယ္။

အျပန္အလွန္အားျဖင့္ ၾကက္ေျခနီ အဖြဲ႔ဟာလည္း ဝမ္း ေဖာင္ေဒးရွင္း ရေနတဲ့ ျပည္သူ႔ အျမင္ဆိုင္ရာ အက်ိဳးအျမတ္ ရခဲ့ပါတယ္။ “သူတို႔ေတြက ျပည္သူေတြ ပိုမို သတိထားမိေစၿပီး လူသားခ်င္း စာနာတဲ့ အားထုတ္ လုပ္ကိုင္မွဳေတြကို ေထာက္ပ့ံကူညီၾကဖို႔ လူေပါင္းမ်ားစြာကို တြန္းအားေပးပါတယ္”လို႔ တရုတ္ ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔ရဲ႕ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးႏွင့္ ေထာက္ပံ့ေရး အစီအစဥ္ရဲ႕ လက္ေထာက္ညြန္ၾကားေရးမွဴး ျဖစ္သူ ဝမ္ ရွဳႏြန္က ေျပာပါတယ္။ 

ဆက္ပါဦးမည္။
http://dhammawisdom.blogspot.com/2011_05_29_archive.html မွကူယူေဖၚျပပါသည္
>>>Read more>>> >>

ဆူနာမီအေပၚ ဗုဒၶဘာသာဝင္ တစ္ဦး၏ အျမင္


၂၀၁၁ ခု မတ္လအတြင္းက ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္ ဆူနာမီ
 စကၤာပူ ႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္က ကပ္ေဘးႀကီးအေၾကာင္း ၾကားရတဲ့အခါ သူ႔ ဗင္ကားေပၚကို (ပစၥည္းေတြ) တင္ၿပီး ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကို အစားအေသာက္ႏွင့္ ေရေတြ ေပးေဝမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ႏွင့္ ထုိင္းႏိုင္ငံကို ေမာင္းထြက္သြားတယ္။ ဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းတာက လမ္းမွာ ကားဘီးေခ်ာ္ၿပီး ကြယ္လြန္သြားပါတယ္။ “သူ႔ လုပ္ရပ္ (ကံ)ေတြ ေကာင္းပါလွ်က္ႏွင့္ သူ ဘာလို႔ ဒုကၡေရာက္ရတာလဲ” လုိ႔ လူေတြက ေမးၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီလို ေမးခြန္းမ်ိဳးက သဘာဝ ေၾကာင္းက်ိဳးတရားႏွင့္ ကမၼေၾကာင္းက်ိဳးတရားၾကားမွာ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို ျပတာပါပဲ။ 

တစ္ျခားလူေတြ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ အေပၚ ဒီလူရဲ႕ လွ်င္ျမန္ၿပီး လက္ေတြ႔က်တဲ့ တုန္႔ျပန္မႈဟာ ကရုဏာတရားႀကီးမားတာကို ျပသၿပီး ေနာက္ဘဝမွာေတာ့ အလြန္ေကာင္းတဲ့ အက်ိဳးတရား ရပါလိမ့္မယ္။ သူ႔ရဲ႕ မေတာ္တဆမႈကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ေကာင္းကံ ဆိုးကံေတြႏွင့္ ဘာမွ် မပတ္သက္ပါဘူး။ ဒီျဖစ္မႈဟာ သဘာဝ ေၾကာင္းက်ိဳးတရားရဲ႕ ရလဒ္ တစ္ခုပါ။ အခိုက္အတန္႔ အာရုံစူးစိုက္မႈ လြတ္သြားတာ၊ ဘရိတ္မေကာင္းတာ၊ မိုးေၾကာင့္ လမ္းေခ်ာေနတာ စသည္ျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ။ ေကာင္းျမတ္မႈက သဘာဝ အေၾကာင္းတရားေတြေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ေတြ ဒုကၡမေရာက္ရေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ (ေကာင္းျမတ္မႈက) သဘာဝ အေၾကာင္းတရားေတြေၾကာင့္ ဒုကၡ ေရာက္ရတဲ့ အခါမွာ ဒုကၡ ပိုျဖစ္ေစမည့္ အႏၱရာယ္ရွိသည့္ နည္းလမ္းေတြႏွင့္ တုန္႔ျပန္မိႏိုင္ေျခ နည္းပါးေစပါလိမ့္မယ္။

ခရီးသည္ ရာေပါင္းမ်ားစြာ ပါသြားသည့္ က်ည္ဆန္ ရထားႏွစ္စင္းကို လုိက္ရွာေနၾကသည့္ ေစတနာ့ ဝန္ထမ္းမ်ား
 တစ္ခ်ိဳ႕ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြကေတာ့ ဆူနာမီေၾကာင့္ ျဖစ္ရတဲ့ ေသဆုံး ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရတာေတြဟာ ဒီလူေတြရဲ႕ အတိတ္က မေကာင္းတဲ့ ကံေတြေၾကာင့္လို႔ ေျပာေကာင္း ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူခ်က္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ပါတယ္လို႔ ဒီေနရာမွာ ထုတ္ေျပာဖို႔ မလိုအပ္ေတာ့သေလာက္ပါပဲ။ ေဒဝဒဟ သုတ္ေတာ္ (မ၊ ၂၊ ၂၁၄ ႏွင့္ အံ၊ ၁၊ ၁၇၃) မွာ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ ေတြ႔ႀကဳံခံစားရသမွ် ကံေၾကာင့္လို႔ ယုံၾကည္မႈ (သဗၺံ တံ ပုေဗၺကတေဟတု)သည္ မွားယြင္းသည့္ အျမင္ (မိစၦာဒိ႒ိ) ျဖစ္တယ္လို႔ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။ သီဝကသုတ္ေတာ္ (သံ၊ ၄၊ ၂၂၈) မွာေတာ့ တစ္ခါတစ္ရံ ခံစားၾကရတဲ့ ဒုကၡသည္ ကံေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္သလို ဖ်ားနာျခင္းေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရာသီဥတုေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သတိေမ့ေလွ်ာ့မႈေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျပင္ပအေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း (ၾသပကၠမိကာနိ) ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။ ဆူနာမီဟာ ဒီ အေၾကာင္းတရားေတြ အနက္ တတိယႏွင့္ ေနာက္ဆုံး အေၾကာင္းတရားေတြရဲ႕ အေကာင္းဆုံး ဥပမာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ ကံျဖစ္ျဖစ္၊ မေကာင္းတဲ့ ကံျဖစ္ျဖစ္၊ ကံတရား အားလုံးမွာ အက်ိဳးတရားတစ္ခုကေတာ့ တပ္အပ္ေသခ်ာ ရွိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အက်ိဳးတရား မွန္သမွ်ကေတာ့ ကံေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး။

သဘာဝကပ္ေဘးႀကီးေၾကာင့္ အိမ္ျပန္မရေသးသူေတြ Haneda ေလဆိပ္မွာ အိပ္စက္ေနၾကရစဉ္

ဒီ ကပ္ေဘးထဲ မပါဝင္ၾကရေလာက္ေအာင္ ကံေကာင္းၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကေကာ ဘယ္လိုပါလဲ။ ဗုဒၶရဲ႕ ကမၼေဒသနာေတာ္က ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္ ဘယ္လို ဆက္စပ္ႏိုင္ပါသလဲ။ အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသားႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးလိုပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဆူနာမီ အေပၚ တုန္႔ျပန္မႈေတြက ကုသိုလ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သလို အကုသိုလ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ဟာ ေၾကကြဲဖြယ္ အေၾကာင္းကို ဖတ္ၾကည့္၊ ပခုံးေလးတြန္႔ၿပီး အားကစားအေၾကာင္းပါတဲ့ စာမ်က္ႏွာကို လွန္လိုက္ေကာင္း လွန္လိုက္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြ အတြက္ အလွဴခံတဲ့ အခါမွာေတာ့ ဒီအပတ္ သူ ေငြျပတ္ေနပါတယ္ဆိုၿပီး တစ္ခုခု လွဴဖို႔ ျငင္းႏိုင္ပါတယ္။ သို႔မဟုတ္ လွဴေတာ့ လွဴၿပီး အခ်ီးမြမ္းခံရဖို႔ျဖစ္ေစ၊ ေတာ္တယ္လို႔ အျမင္ခံရဖို႔ျဖစ္ေစ လူတကာကို လွည့္လည္ ေျပာေနႏိုင္ပါတယ္။ သူ ျပဳလုပ္ေနက် ပုံစံကေန ခဲြထြက္ၿပီး ျပဳမူေဆာင္ရြက္ဖို႔ အခြင့္အေရးတစ္ရပ္ ေပးအပ္တာ ခံရလွ်က္သားႏွင့္ အဲဒီ အခြင့္အေရးကို ရယူဖို႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့တယ္။ ရင့္က်က္ဖို႔အတြက္ျဖစ္ေစ၊ ေျပာင္းလဲဖို႔ ျဖစ္ေစ သူ ဆုံးရွံဳခဲ့ၿပီး သူ႔ရဲ႕ အက်င့္ေဟာင္းေတြျဖစ္တဲ့ အေတြးအျမင္ ေခါင္းပါးမႈ၊ ေလာဘ၊  မာနႀကီးမႈႏွင့္ အၾကင္နာကင္းမႈတို႔ရဲ႕ ေခၚေဆာင္မႈကို သူ႔ကိုယ္သူ အသာတၾကည္ပဲ ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္။ 

စာနာစိတ္ အေတာ္ေလးကင္းၿပီး သူ႔ကိုယ္သူပဲ စိတ္ဝင္စားတဲ့သူလို႔ ဆိုၾကပါစို႔။ ဒါေပမဲ့ ရုပ္ျမင္သံၾကားမွာ ဆူနာမီ ဒုကၡသည္ေတြကို ျမင္လိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရုတ္တရက္ သူ ကရုဏာစိတ္ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီေနာက္ အတိတ္မွာ အၿမဲ လုပ္ေနက်အတိုင္း ရိပ္ခနဲေပၚလာတဲ့ ဒီ ကရုဏာစိတ္ကို ဥေပကၡာျပဳပစ္လိုက္မည့္ အစား တစ္ခုခု လုပ္ေဆာင္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ၾကက္ေျခနီအဖြ႔ဲထံ သြားၿပီး တကယ္ ရက္ေရာတဲ့ အလွဴတစ္ခုကို လုပ္ပါတယ္။ ေစတနာရွင္ လုပ္အားေပး ေခၚေနတဲ့ သေကၤတကို ျမင္လိုက္ရၿပီး စိတ္ကူးရလွွ်င္ ရျခင္း စာရင္းသြင္းတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေနာက္ သတင္းပတ္ အေတာ္ၾကာေအာင္ပဲ အလွဴခံတာတို႔၊ အျခားနည္းလမ္းေတြႏွင့္ လိုက္ကူညီတာေတြ လုပ္ရင္း ကိုင္ရင္းႏွင့္ သူ႔ အားလပ္ခ်ိန္ေတြ အားလုံးကို အသုံုးျပဳပါတယ္။ 

အဲဒီလို လုပ္ျခင္းရဲ႕ ရလဒ္ကေတာ့ အတၱႀကီးတဲ့ အေလ့အက်င့္ေတြကို အားနည္း ခ်ိနဲ႔ေစခဲ့ၿပီး ေကာင္းတဲ့ စိတ္ထားေတြကို သန္မာႀကီးထြားေစခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ ရင့္က်က္ၿပီး ေျပာင္းလဲခဲ့ပါၿပီ။ အနာဂတ္မွာ အခြင့္အေရး ရေလတိုင္း ခုလို အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ နည္းႏွင့္ပဲ ဆက္ျပဳလုပ္သြားလွ်င္ တစ္ေျဖးေျဖးႏွင့္ ပိုမို ႏွစ္သက္စရာေကာင္းတဲ့သူ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ ဒါ့အျပင္ အမ်ားႀကီး ပိုမို ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့သူလည္း ျဖစ္လာမွာပဲေလ။ ဒီလိုမ်ိဳးနည္းႏွင့္ ဆူနာမီလို ေၾကကြဲဝမ္းနည္းဖြယ္ ျဖစ္ရပ္မွာေတာင္ တကယ္ေတာ့ ေကာင္းတဲ့ဘက္ တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ 


ပထမဦးဆုံးက ဒါနႏွင့္ ေမတၱာ ေစတနာေတြကို ျဖစ္ထြန္းဖို႔ အခြင့္အေရး တစ္ရပ္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒုတိယ အေနႏွင့္ကေတာ့ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ေတြ အားလုံး ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ တရားေတာ္ျဖစ္တဲ့ သခၤါရေလာကႀကီးမွာ ေနရတဲ့ ဘဝဟာ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရာ မရွိပါတကား ဆိုတဲ့ ဒုကၡသစၥာတရားကို ဆင္ျခင္ သုံးသပ္ဖို႔ အခြင့္အေရး တစ္ရပ္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလို ဆင္ျခင္သုံးသပ္မႈက ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ကို မိမိဘာသာ ေက်နပ္ အားရေနမႈကေန ႏိုးထေစႏိုင္ၿပီး ဘဝဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိေနပါေစ၊ အခ်ိန္မေရြး ေျပာင္းလဲႏိုင္ပါလားလို႔လည္း သတိတရား ရေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒါက ေပါ့ပ်က္ပ်က္ ေလာကီအာရုံ လိုက္စားမႈေတြကေန အဓိပၸါယ္ျပည့္ဝတဲ့ ေလာကုတၱရာ ပန္းတိုင္ေတြဆီ ေျခဦးလွည့္ဖို႔ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ကို ကူညီႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ။

မွတ္ခ်က္။ ေအာက္ဆုံး ဓာတ္ပုံကို https://mail.google.com/mail/?shva=1#inbox/12f15bb14fa9ac5e မွ ယူထားၿပီး က်န္ပုံမ်ားကို http://www.mmdailynews.com/viewnews.php?id=455 မွ ယူၿပီး (ျဖည့္စြက္) တင္ျပထား ပါသည္။

မူရင္း (အဂၤလိပ္လို) ဖတ္ရွဳလိုသူမ်ား http://sdhammika.blogspot.com/2011/03/tsunami-buddhist-view.html တြင္ ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါတယ္။
>>>Read more>>> >>

ထာဝရဘုရား (ေဂါ့ဒ္)၊ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဆူနာမီ



၂၀၁၁ မတ္လ (၁၁) ရက္ေန႔က ဂ်ပန္မွာ ျဖစ္ေပၚခဲတဲ့ ဆူနာမီအၿပီး ျမင္ကြင္းတစ္ခု
(တစ္ေန႔က ေဖ့စ္ဘြတ္မွာ စာေရးသူကို  ဒကာေတာ္ ဝိမုတၱိသုခက  တက္ဂ္ တစ္ခု လုပ္လာပါတယ္။ အဲဒါက Shravasti Dhammika ရဲ႕ God, Buddhism and the Tsunami ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးပါ။ Shravasti Dhammika ရဲ႕ 'Good Question and Good Answer'  စာအုပ္ကို ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္က ဘာသာျပန္ၿပီး စာအုပ္ ထုပ္ေဝဘူးပါတယ္။ (နာမည္ အတိအက် မမွတ္မိပါဘူး။) ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကို ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ သိၾကပါတယ္။ အခု အထက္ေဖာ္ျပ ေခါင္းစီးပါ စာကို ဘာသာျပန္ၿပီး တင္လိုက္ပါတယ္။)

မွတ္မိေနသမွ်ထဲမွာ အႀကီးဆုံး သဘာဝ ကပ္ေဘးဆိုးႀကီး ျဖစ္တဲ့ လတ္တေလာ ဆူနာမီက အတၱရွာပုံေတာ္ႀကီး လုပ္ေဆာင္ေစခဲ့တယ္။ ထာဝရဘုရားသခင္ (ေဂါ႔ဒ္)ႏွင့္ ဘာသာေရးယုံၾကည္မႈ ရွာေဖြမႈမ်ိဳး လုပ္ေဆာင္ေစဖို႔လို႔ ေျပာဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြဟာ ကပ္ဆိုးႀကီးကို သူတို႔ ဘာသာေရး ယုံၾကည္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ပတ္သက္ၿပီး ႀကိဳးစားရွင္းျပၾကတယ္။ စကၤာပူႏိုင္ငံထုတ္ အဂၤလိပ္သတင္းစာ အမ်ားအျပားက ဒီကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေဆာင္းပါးမ်ားႏွင့္ ေပးစာ အမ်ားအျပားကို ပုံႏွိပ္ထုတ္ေဝၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ အခုအထိေတာ့ ခရစ္ယန္ အျမင္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဆြးေႏြးမႈကို ဗုဒၶဘာသာ ရႈေဒါင့္ကေန ကြ်ႏ္ုပ္ ေရးသားလိုပါတယ္။ ဒီ ျပႆနာႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ အျမင္ ႏွစ္ရပ္ ရွိပါတယ္။ ပထမတစ္ခုက ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ေဘးဆိုးႀကီးေတြကို ဘာသာတရားေတြက ဘယ္လို တုန္႔ျပန္ခဲ့ၾကတယ္ ဆိုတာကိုပါ။ ဒီသေဘာႏွင့္ ဆိုရင္ေတာ့ ကမၻာ့ဘာသာတရားေတြဟာ အမ်ားၾကီး တူေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ဟိႏၵဴ၊ မူဆလင္၊ ခရစ္ယန္၊ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ တာအိုဘာသာတို႔ဟာ သူတို႔ေတြရဲ႕ ဘာသာေရး ဆက္သြယ္ ေပါင္းစည္းမႈကို ထည့္တြက္မေနပဲ ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကို ကူညီဖို႔ သူတို႔ေတြရဲ႕ ႏွစ္လုံးသားေတြကိုေရာ ပိုက္ဆံအိပ္ေတြကိုပါ ဖြင့္ထားၾကပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာက မူဆလင္ေတြကို ကူညီ၊ မူဆလင္က ခရစ္ယန္ကို ကူညီ၊ ခရစ္ယန္က ဟိႏၵဴကို ကူညီႏွင့္ေပါ့။

ဒုတိယအျမင္ကေတာ့ ဘာသာတရားေတြက ဆူနာမီကို ဘယ္လို ရွင္းလင္းျပၾကသလဲ ဆိုတာပါ။ ဒီသေဘာႏွင့္ဆိုရင္ေတာ့ ဘာသာတရား အသီးသီးၾကားမွာ သေဘာတူညီတာက အနည္းငယ္ပဲ ရွိပါတယ္။ ဇန္နဝါရီ (၁)ရက္ေန႔ထုတ္ စထရိတ္ တိုင္းမ္ သတင္းစာမွာ အင္ဒီ ဟို (Andy Ho)က “ဆူနာမီျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဂါ့ဒ္ ဘယ္ေရာက္ေနခဲ့သလဲ” ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ေစာင္ကို ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ ဇန္နဝါရီ (၉)ရက္ေန႔မွာေတာ့ အဲဒီသတင္းစာမွာ တန္ တားန္ (Tan Tarn) ေရးတဲ့ ‘Evil? No Way, Come Hell and High Water’ ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ေစာင္ ပါလာခဲ့ပါတယ္။ စာေရးသူ ႏွစ္ေယာက္လုံးက ဆူနာမီလို သဘာဝေဘးဆိုးႀကီးေတြက ကရုဏာရွင္ ထာဝရဘုရားသခင္ ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အယူအေပၚမွာ သံသယပြားေစေၾကာင္း ေျပာၾကပါတယ္။ ဒီနည္းႏွင့္ သူတို႔ေတြဟာ လူေတြ ေဂါ့ဒ္ကို စတင္ ယုံၾကည္ၾကကတည္းကိုက တည္ရွိလာခဲ့တဲ့ သဘာဝက်တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုင္ရာ သံသယေတြ၊ အေတြးအေခၚပိုင္းဆိုင္ရာ သံသယေတြကို တင္ျပၾကပါတယ္။ အက္ဒ္မြန္ ခ်ဴးက ဇန္နဝါရီ (၂၉) ရက္ေန႔ထုတ္ စထရိ တိုင္းမွာ ဟိုႏွင့္ တာန္တို႔ ေမးထားတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ႀကိဳးစားေျဖထားၿပီး ေဂါ့ဒ္က ဘာေၾကာင့္ ဆူနာမီ ျဖစ္ခြင့္ျပဳရသလဲ ဆိုတာႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ ရွင္းလင္းခ်က္ ေပးပါတယ္။

ခ်ဴးရဲ႕ ရွင္းလင္းခ်က္က ရိုးရိုးေလးပါပဲ။ ေဂါ့ဒ္က မေကာင္းမႈကို ဘာေၾကာင့္ ခြင့္ျပဳတာလဲ ဆိုတာရဲ႕ ရိုးစင္းတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္က မေကာင္းမႈကို ခြင့္မျပဳခဲ့ရင္ ေကာင္းမႈအမ်ားအျပား ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာေပါ့ ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔အျမင္ကို ေထာက္ကူေပးဖို႔ ေသာမတ္စ္ အကိြဳင့္နတ္စ္ရဲ႕ “မေကာင္းမႈ မရွိလွ်င္ ဘုရားသခင္လည္း မရွိ၊ အေၾကာင္းကေတာ့ ေကာင္းမႈ အစုစုကို ယူေဆာင္သြားခဲ့မယ္ဆိုလွ်င္ မေကာင္းမႈလည္း ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့လုိ႔ပါ။ …” ေနာက္ထပ္ တစ္ဖန္ “ေဂါ့ဒ္က မေကာင္းမႈ တည္ရွိခြင့္ မေပးလွ်င္ ေကာင္းမႈေတြလည္း ယူေဆာင္သြားမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ၊ ေလဓာတ္ မေဖာက္ျပန္ခဲ့လွ်င္ မီးဓာတ္ ျဖစ္ေပၚမည္ မဟုတ္၊ ျမည္းသတၱဝါကို မသတ္လွ်င္ ျခေသၤ့၏ အသက္လည္း ရွိေတာ့လိမ့္မည္ မဟုတ္”ဆိုတာကို သူက  ကိုးကားထားပါတယ္။

ကြ်ႏ္ုပ္ကေတာ့ ခ်ဴးရဲ႕ ေဆြးေႏြးမႈကို ဗုဒၶဘာသာ ရႈေဒါင့္ကေန ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုပါတယ္။ ခ်ဴးရဲ႕ ရွင္းလင္းခ်က္ကို ဖတ္ၿပီးေနာက္ စိတ္ထဲ အရင္ဆုံး ဝင္လာတာကေတာ့ သူ႔ရွင္းခ်က္က ေဂါ့ဒ္ဟာ ဉာဏ္ပညာရွိတယ္၊ ေမတၱာတရား ရွိၿပီး တကယ့္ နတ္ဘုရားျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆႏွင့္ အႀကီးအက်ယ္ ဆန္႕က်င္ေနပုံ ေပၚတယ္။ မေကာင္းမႈ (ဥပမာ ေသဆုံးမႈ ၊ ဆူနာမီႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ ကိုယ္ဆင္းရဲ စိတ္ဆင္းရဲမႈ)က ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ကို ကရုဏာတရား၊ စိုးရိမ္ပူပန္မႈႏွင့္ ေစတနာေကာင္းေတြကို ထုတ္ေဖာ္ျပသခြင့္ ေပးတယ္ဆိုတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လဲ ဒါကို လုပ္ဖို႔အတြက္ ေဂါ့ဒ္ဟာ ရက္စက္မႈနည္းတဲ့ နည္းလမ္းကို မစဉ္းစားႏိုင္ဘူးလား။ အျခားတစ္ေယာက္ ေကာင္းမႈ လုပ္ခြင့္ ရဖို႔အတြက္ တစ္ေယာက္ေသာသူမွာ ထိခိုက္ ခံစားရတယ္ ဆိုတာ တရားမွ်တပါရဲ႕လား။ ခ်ဴးရဲ႕ ေဆြးေႏြးမႈကို ယုတၱိရွိတဲ့ ေကာက္ခ်က္အျဖစ္ ယူဆမယ္ဆိုရင္ အဲဒါက ဘယ္လို ျပႆနာရွိတယ္ဆိုတာကို စတင္ၾကည့္ရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီယုတၱိကိုပဲ သုံးၿပီးေတာ့ ကင္ဆာေရာဂါဟာ ဆရာဝန္ေတြကို ေဆးကုသဖို႔ အခြင့္အေရးေပးတဲ့အတြက္ ေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာရမလိုပါပဲ။ ဥပေဒႏွင့္အညီ ေနထိုင္တဲ့ ျပည္သူေတြပါလို႔ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုလို႔ ရေအာင္ ရာဇဝတ္ေကာင္ေတြကို ရာဇဝတ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ဖို႔ အားေပးသင့္တယ္လို႔ ေျပာရမလုိပါပဲ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ထိန္းသိမ္းသူေတြ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးညွိႏိႈင္းႏိုင္ေစဖို႔ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ေတြက မၾကာခဏ စစ္ပြဲ ဆင္ႏႊဲသင့္ပါတယ္လို႔ ေျပာရမလိုျဖစ္ေနပါတယ္။

တတိယ ျပႆနာအျဖစ္ႏွင့္ေရာ၊ ခ်ဴးရဲ႕ ရွင္းလင္းခ်က္မွာ အႀကီးဆုံး ျပႆနာပါ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္တာက ေကာင္းမႈကို မေကာင္းမႈကို တုန္႔ျပန္ဖို႔ ဒါမွမဟုတ္ မေကာင္းမႈႏွင့္ ႏိႈင္းယွဉ္ဖို႔မွ်ေလာက္အထိ နိမ့္တဲ့ အေနအထား ေရာက္ေအာင္ ေလွ်ာ့ခ်လိုက္တာပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ တစ္ဦးအတြက္ေတာ့ ေကာင္းဖို႔အတြက္ျဖစ္ေစ၊ ေကာင္းျမတ္ျခင္းကို နားလည္ဖို႔ အတြက္ျဖစ္ေစ သို႔မဟုတ္ ေကာင္းေအာင္ႀကိဳးစားဖို႔ အတြက္ျဖစ္ေစ မေကာင္းမႈ မလိုအပ္ပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ရံေတာ့ မေကာင္းတာက ေကာင္းတာကို လုပ္ဖို႔ တိုက္တြန္း ႏိႈးဆြေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မၾကာခဏဆိုသလို ကြ်ႏ္ုပ္ကို ပိုေကာင္းေစတာက ေကာင္ျမတ္မႈရဲ႕ အလွအပတရားႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ဝမ္းေျမာက္ရမႈပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်ႏ္ုပ္ကို ပိုေကာင္းျမတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေစတာက ဟစ္တလာ သို႔မဟုတ္ ပိုလ္ ေပါ့အေၾကာင္း ဖတ္ျခင္း မဟုတ္ပါဘူး။ သူတုိ႔အေၾကာင္း ဖတ္တာထက္ ပိုမိုျမင့္ျမတ္တဲ့ ေကာင္းျမတ္မႈကို က်င့္သုံးဖို႔ ကြ်ႏ္ုပ္ကို ႏႈိးဆြေပးတာက ဗုဒၶ၊ ဂႏၶီ သို႔မဟုတ္ မာသာ ထရီဆာတို႔ပါ။ အခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့ ေကာင္းျမတ္မႈကို သိဖို႔အတြက္ျဖစ္ေစ၊ ေကာင္းတာလုပ္ဖို႔အတြက္ျဖစ္ေစ မေကာင္းမႈ မလိုအပ္ပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဘာေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားက မေကာင္းဆိုးဝါးမႈကို ျဖင့္ခြင့္ျပဳတာလဲဆိုတာႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ ခ်ဴးရဲ႕ ရွင္းလင္းခ်က္က ယုံၾကည္လက္ခံႏိုင္စရာ မရွိပါဘူး။

ဇန္နဝါရီလ ၂၉ ရက္ေန႔ထုတ္ စထရိတ္ တိုင္းမ္ သတင္းစာပါ အျခား ေပးစာတစ္ေစာင္မွာေတာ့ အန္သနီ ယို (Anthony Yeo) က ဆူနာမီဟာ “လူသားေတြအတြက္ ေဂါ့ဒ္ရဲ႕ ေအာ္လန္” ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီစကားရပ္ျဖင့့္ “ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ေတြ ကမၻာႀကီးကို ဂရုစိုက္ၾကဖို႔ႏွင့္ ညီညီညြတ္ညြတ္ ေနထိုင္ဖို႔ လုိတယ္လို႔ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ေတြကို ေျပာဖို႔ ေဂါ့ဒ္က ႀကိဳးစားေနတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္”လို႔ ယိုက ဆိုလိုတာပါ။ သူဟာ မွန္ေကာင္း မွန္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အလားတူ ကန္႔ကြက္မႈမ်ိဳး ရွိတုန္းပါပဲ။ ေမတၱာတရား ထားပါတယ္ဆိုတဲ့ နတ္ဘုရားက သူ႔ရဲ႕ သတင္းစကား ျဖန္႔ဖို႔ ထိတ္လန္႔ တုန္လႈပ္ ေခ်ာက္ခ်ားမႈနည္းၿပီး ပ်က္စီးမႈလည္း ေလွ်ာ့နည္းတဲ့ နည္းလမ္းတစ္ခု တစ္ေလကိုမ်ား မစဉ္းစားတတ္ခဲ့ေလသလား။ အာရွတိုက္ ကမ္းေျခအစိတ္အပိုင္းၾကီးကို ပ်က္စီးေစတာဟာ ကမၻာႀကီးကို ဂရုစိုက္သင့္တယ္လို႔ လူသားေတြကို ေျပာဖို႔ရာ အေကာင္းဆုံး နည္းလမ္း ျဖစ္ပါရဲ႕လားလို႔လည္း တစ္စုံတစ္ေယာက္က ေမးႏိုင္ပါတယ္။

 ရိုးစင္းၿပီး နားလည္လြယ္တဲ့ ေမးခြန္းႏွစ္ခုကို ေမးၿပီးေတာ့ ဒီ ရႈပ္ေထြးလွတဲ့ ျငင္းခုံ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားႏွင့္ ရွင္းလင္းခ်က္ေတြကို ျဖတ္ထုတ္ပစ္လို႔ ရတယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ အမွန္တကယ္ ေတြးမိပါတယ္။ “ဆူနာမီ ျဖစ္ေတာ့မယ္လို႔ သိၿပီး သင့္မွာလည္း အဲဒါကို ရပ္ပစ္ဖို႔ တန္ခိုးစြမ္းအား ရွိမယ္ဆိုရင္ သင္ ရပ္ပစ္လိုက္မွာလား။” စာနာမႈ တစ္စိုးတစ္စိရွိတဲ့ လူတိုင္းေတာင္မွ “ရပ္ပစ္မယ္ဗ်ာ“လို႔ ေျပာလိမ့္မယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ သံသယ မရွိပါဘူး။ ဒီကေန ဆက္လိုက္လာတဲ့ သိသာထင္ရွားတဲ့ ေမးခြန္းက “ဒီလိုဆိုရင္ ေဂါ့ဒ္ဟာ ဘာေၾကာင့္ ရပ္မပစ္ရတာပါလဲ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေမးခြန္းကို တစ္ဦးတစ္ေယာက္က ဘယ္လို ေျဖသလဲဆိုတာကေတာ့ သူ႔ဘာသာတရားက ဘာလဲ ဆိုတဲ့အေပၚ မူတည္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္လဲ သ႔ူမွာ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာတရား ရွိ မရွိအေပၚ မူတည္ပါလိမ့္မယ္။ ဗုဒၶဘာသာကေတာ့ ဒီေမးခြန္းအတြက္ ရိုးရွင္းၿပီး နားလည္ရ လြယ္တဲ့ အေျဖ၊ ရႈပ္ေထြး ခက္ခဲတဲ့ ဘာသာေရး ယုံၾကည္မႈဆိုင္ရာ ျငင္းခုံမႈေတြလည္း မလိုအပ္တဲ့ အေျဖရွိတယ္လို႔ လူအမ်ားအျပားက ေျပာၾကပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအေျဖကေတာ့ “ေဂါ့ဒ္ဆိုတာ မရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္”ပါ။


၂၀၁၁ မတ္လ (၁၁) ရက္ေန႔က ဂ်ပန္မွာ ျဖစ္ေပၚခဲတဲ့ ဆူနာမီအၿပီး ျမင္ကြင္းတစ္ခု

ဒီလိုဆိုရင္ ဆူနာမီလို သဘာဝကပ္ေဘးေတြကို ဗုဒၶဘာသာက ဘယ္လို ရွင္းျပပါသလဲ။ အဲဒီ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးႏွင့္ဆို ရွင္းျပစရာ မရွိပါဘူး။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ကို ႀကိဳးစား ရွင္းျပေစတာက အားလုံးကို သိျမင္ေတာ္မူတဲ့၊ အားလုံးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးပါတယ္ဆိုတဲ့၊ တန္ခိုးေတာ္ အနႏၱရွိတဲ့ ေဂါ့ဒ္ကို ယုံၾကည္မႈႏွင့္ ဒီ ယုံၾကည္မႈႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဟန္တူတဲ့ သက္ေသအေထာက္အထားေတြကို အေရးမပါေလဟန္၊ မေလးနက္ေလဟန္ လုပ္တဲ့ ေဂါ့ဒ္ကို ယုံၾကည္သက္ဝင္မႈပါပဲ။ ေဂါ့ဒ္ကိုသာ စိတ္ကူးပုံထဲက ထုတ္ပစ္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ အေျဖက သိပ္ကို ရွင္းပါတယ္။ စၾကာဝဠာႀကီးက ျပင္ပ အလို ဆႏၵေတြကို မလိုက္နာပါဘူး။ စၾကာဝဠာႀကီးက ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ေတြႏွင့္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ ဆုေတာင္းေတြကို ဂရုမျပဳပါဘူး။ ကမၻာေျမႀကီးရဲ႕ တင္းမာတဲ့ မ်က္ႏွာျပင္လႊာျပားၾကီးေတြဟာ ေရြ႕လွ်ားေနတတ္ၿပီး တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ ပ်က္စီးမႈေတြကို ျဖစ္ေစတဲ့ နည္းမ်ိဳးႏွင့္ ေရြ႕လွ်ားတတ္ပါတယ္။ မိုးေတြ ရြာတတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ မိုးေတြ အရမ္းကာေရာ ရြာလြန္းတတ္သလို တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ ေရ မလုံမေလာက္ ရြာတတ္ၿပီး လူသားေတြကို ဆင္းရဲဒုကၡ ျဖစ္ေစတတ္ပါတယ္။ ဗက္တီးရီးယားပိုးလိုမ်ိဳးေတြလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ အဲဒါေတြက ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ေတြရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ အေျခတည္လာၿပီး ေရာဂါ ရေစတတ္ပါတယ္။ 

ကြ်ႏု္ပ္တို႔ဟာ စြမ္းအားႀကီးမားလွတဲ့ စၾကာဝဠာႀကီးထဲမွာ ေနထိုင္ၾကၿပီး တစ္ခါတစ္ရံ ျဖစ္ပ်က္တာေတြက ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ျဖစ္ၿပီး တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ ထိခိုက္နစ္နာမႈ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ကမၻာႀကီး ျဖစ္တည္ပုံ ျဖစ္တည္နည္းပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာကေတာ့ ဒါဟာ ဘာေၾကာင့္ အဲဒီလို ျဖစ္တာလဲဆိုတာကို ရွင္းျပမႈႏွင့္ မပတ္သက္ပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာကေတာ့ စၾကာဝဠာဟာ ဒုကၡတရား (the universe is dukkha) ျဖစ္တယ္လို႔ ရိုးရိုး အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ အဆိုကိုပဲ ေပးပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံေတာ့ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြ၊ အလို ဆႏၵေတြႏွင့္ အကြဲကြဲ အလြဲလြဲေပါ့။ ဗုဒၶဘာသာ အေလးထားတာက ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ လိုအင္ဆႏၵေတြကို ျပဳျပင္ မြမ္းမံေျပာင္းလဲဖို႔ သင္ၾကားေပးေရးပါပဲ။ ဒါမွလဲ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြႏွင့္ ပဋိပကၡျဖစ္ရမႈ နည္းပါးေစႏိုင္မယ္ေလ။ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြႏွင့္ ပဋိပကၡျဖစ္ရတဲ့အခါမွာလည္း ဘယ္လို တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ရွိရမယ္၊ ဘယ္လို ေရာင့္ရဲရမယ္ဆိုတာ သင္ျပဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

(မူရင္းၾကည့္လိုပါက http://sdhammika.blogspot.com/2008/06/recent-tsunami-greatest-natural.html)
>>>Read more>>> >>